HARMAN DİYARI

YAŞAMAK VE FIRSAT

2011-02-04T04:22:00.001+02:00

“Yaşamak fırsattır, yararlanmayı bil,

Yaşamak mutluluktur, tatmayı bil,

Yaşamak bir rüyadır, gerçekleştirmeyi bil,

Yaşamak meydan okumaktır, ona karşı çıkmasını bil.” M. TERKUS

Kadercilik, hücrelerimize kadar yerleşmiş, genetik yapımızı bozarak, teslimiyetçi insanlar topluluğuna döndük. Karıncalar kadar bile kendi yaşam kolonimize hizmet etmenin tadına varamamanın gerilimini yaşıyor insanlık.

Bize sunulan bilimsel, teknolojik ve kültürel zenginliklerimizin farkında olmadan yaşayanları iyi gözleyip ve izlememiz gerekir. Sağlıklı olarak dünyaya gelen bireyler olarak; yaşadığımız yerin bize sunduğu yaşam zenginliklerinden yararlanma yerine kendimizi kahve köşelerine, evimize, birahane ve meyhanelere hapis etmemiz, yaşamın bize sunduğu tüm nimetlere ve güzelliklere sırtımızı dönmek demektir.

Elbette herkesin mutluluk kaynağı farklı farklıdır. Çoban kuzularını, öğretmen örencilerinin başarılarıyla, anne ve baba çocuklarının mutlu geleceğini, esnaf kazancını, işçi ürettiği ürünle mutludur.

Mutluluğun tadı; ne acıdır ne tatlı, ne ekşidir ne mayhoş, onun tadı insanı eder bir hoş. İnsanın bu dünyada bıraktığı sadece; “Hoş bir sadadır.” Hoş olmak insanın yaşama sevincini artırır. Yaşama sevinci artan insan üretken, yaratıcı ve cefakar vefakar olur.

Çalışmanın erdemine inanmayan korkunç rüyalar görür. Yaşamak; yaşadığını fark etmek, aldığı her nefese sahip çıkmak her nefesin hakkını vermektir. Rüya olarak tanımlanan yaşamın içini gerçeklerler doldurmak, güzel insan olmanın ön koşuludur. Fiziksel güzellikler anlık günlüktür. Harsta, hırsta, edep ve hayada güzellik özde ve sözde kendin bulur.

Yaşamak; yaşamının önüne çıkan pıtıraklı, çaltı dikenli, dikenli tellerle örülmüş engelleri aşma cesaretini kendinde bulma becerisidir. Senin kendi yaşamın ve geleceğin için bu engellerle savaşma gücünü yitirdiğinde yaşamınız kararır. Umutsuzluklar içinde, kıvrana kıvrana bir ömür tüketirsiniz.

Meydan okumak, kitap okumaya benzemez. Meydan okumak yiğitlik, mertlik, dürüstlük ister. Havada, karada, denizde, her zaman her yerde kendine dürüst olmalısın ki yaşamın sana sunduğu fırsatları değerlendirebilmelisin.

Geçtiğimiz haftayı; Usta çırak ilişkilerinin temelini kuran “AHİ EVREN VELİNİN ulu sözleriyle sonlayalım.

HERKES KENDİ;

“ELİNE, DİLİNE, BELİNE, AŞINA ,İŞİNE, EŞİNE” BAKSIN.

ÖLÜMÜN DİLİ YOK

2011-02-04T04:21:00.001+02:00

Duygularımızın tutsağıyız. Tutsaklığımızın farkına varmadan yaşarız günü. Ağrımız, acımız, sevincimiz ve öfkemiz sarar bedenimizi kefen gibi. Unuturuz hemen dünü. Kırdığımız cevizleri, devirdiğimiz dalları, basıp geçtiğimiz çamurları anımsamayız dünden ne varsa.

Şair Ahmet Uysal Öğretmenim seslanir İDA DAĞI patikalarından dostlarına 2010’ son günlerinde;

YENİ YIL DİLEĞİ

“n’olursunuz, kuşlardan söz edelim yine yitik sokağımızı geri getirelim onlarla

eski yatağına götürelim yaz ırmağını mavi hayıtlarla süsleyelim üzerini bi güzel

kırdığımız dallar çok olmuştur kuşkusuz ama biz hep ıssız ılgınlardan yana olmadık mı

daha nasıl olabilirdik bunca zalim karanlık çökmüşken ülkemizin arka sokaklarına

sevdiklerimiz elimizden kayıp gittiğinde o tutkulu sözlere dilimiz nasıl dönerdi

siz yine de ‘hiç kimsem’ olmaya gelin lütfen kır zambakları sizinle uç versin kar altında

Midilli’ye uzansın şarabımızın buğusu Sappho şiirleri okuyalım yirmi dört sularında

belki de çok hüzünleniriz bir fotoğrafla Külebi, Cahit Sıtkı ya da Necatigil okuruz

elimde kalsın eliniz öylece birkaç saniye hemen ilk dakikalarında iki bin on bir’in

türkülerimizi bulalım orada gülün dibinde bırakalım dudak dudağa olsun sözcüklerimiz

iki yanında uzun saplı gelinciklerin boy attığı o tozlu yol buluştursun kuşlarımızla bizi!”

YAŞAMAK BİR FIRSATTIR.

Yaşadığının farkına varana. Barışı, sevgiyi, muhabbeti, dostluğu, kardeşliği, birlik ve dayanışmanın erdemiyle kendini yoğurana. “Bastığı toprağın altında binlerce kefensiz yatanın.”kemiklerini sızlatan eylemlere göz yummadan, kulak tıkamadan, seslenmeden geçememektir yaşamı bir fırsat olarak değerlendirmek. Yoksa, hepsi boş.

Başı dik, aklı önde, bedeni izde; Özgür ve mutlu bir yarınlar için sağlıklı olmaktır öncelik..

“Bu can sana emanettir, Onu korumamak kendine ihanettir. İhaneti engellemenin yolu sağlık,esenlik barış ve sükunettir.

BANA GÜVENMEYİN

“Adamın biri gazetedeki iş ilanı üzerine görüşmeye gelmiş.
İş ilanında üniversite mezunu, iyi Fransızca konuşan, pazarlama konusunda tecrübeli bir yönetici arandığı yazıyormuş.
- Hoş geldiniz, hemen başlayalım. Hangi üniversite mezunusunuz?
- Üniversite mezunu değilim.
- Öyle mi? O zaman yabancı dilinize güveniyor olmalısınız.
- Yabancı dil bilmem.
- Demek bilmiyorsunuz. O zaman tecrübenize güvenerek geldiniz.
- Pazarlama konusundan anlamam.
- O zaman niye geldiniz canım kardeşim ?
- Bu işte bana güvenmeyin. Onu demeye geldim.”

GÜNEYDEN

KUZEYE

DOĞUDAN BATIYA

BATIDAN DOĞUYA YİTİP GİDEN EĞİTİM NEFERİ

ÖĞRETMENİM NAMİ GÜNEY

BİGADİÇ’Lİ EĞİTİM, BİLİM,KÜLTÜR

EMEKÇİSİ

IŞIKLAR İÇİNDE OLSUNLAR.

KANATLI SÖZLER

2011-02-04T04:20:00.001+02:00

“Bana bir Atatürk portresi çiz kardeşim,
Heykeltıraşlar gibi haksızlık etmeden,
At üstünde olmasa da olur,
Bir sokakta insanlar arasında yürürken ...

Bana bir Atatürk portresi çiz kardeşim
Bir birliği denetlerken olmasa da olur,
Ama mutlaka gülerken,
Çocuk parkında bir kız çocuğunu salındırırken ...

Bana bir Atatürk portresi çiz kardeşim,
Smokinli olmasa da olur,
Kuruyan yapraklar ve kuş sesleriyle
Bir göl kıyısında rakı içerken ...

Bana bir Atatürk portresi çiz kardeşim,
Savaş meydanlarında olmasa da olur,
Dudağında sigarası elinde tespih,
Bir çiftçiyle çay içerken, tavla oynarken ...

Bana bir Atatürk portresi çiz kardeşim,
Artık gülerken olmasa da olur,
Başını kaldırmış Anıtkabir'den”
Hayretle…bizi izlerken. Gösterdiğim hedef bu mu ? derken….”(YAZARI BELLİ DEĞİL, ama güncel)

“Roma mitolojisinde Minerva’nın yanında bir baykuş bulunur. Baykuş karanlıkta uyanık olduğu ve görebildiği için, akıllılığı ve uyanıklığı simgeler. Yeni CHP, Türkiye’nin içinde bulunduğu karanlık ortamda, “Minerva’nın Baykuşu””(BASINDAN)

HASTASIN KARDEŞİM!..
“M. Ö. 2000…… Al bu otu ye.
M. S. 1000…… O ot kötü, gel bu duayı oku.
M. S. 1250…… O dua batıl inanç, al bu iksiri iç.
M. S. 1500…… O iksirin ne faydası var, al bu hapı yut.
M. S. 1750…… O hap etkisiz, al bu antibiyotiği iç.
M. S. 2000…… O antibiyotik kimyasal, al bu otu ye!(TIP TARİHİ)BİR İLETİDEN.

Siyası arenamıza bir bakalım. Kalemşörler, silahşörler, meddahlar, sihirbazler, kelbekler, sürüngenler, aslanlar, kaplanlar, kükreyenyenler, küflenenler, bıyık bükenler, iyi oldu anasını satim diyenler, deveyi hamuduyla götürüp ortalıkta deve arayanlar, nasıl anlatmalı bilmem ki;

“ Herifçioğlu Mişo iflasetmiş, ev, bark satılmış, borçları ödemek için hacizçiler evin buzdolabı, televizyon ve möbilyalarına el koymak için kapıdalar, evin hanımını hiçbir şeyden haberi yok; hanıma soruyor gelenler kim? Kendisi grarn tuvalet, buzağı yalama saçlar meydanda fing atıyor. Kimse, kimsenin umrunda değil.

__._,_.___

İLİM VE KÜSTAHLIK

2011-02-04T04:19:00.001+02:00

Yüz yıllar içinden Koca Yunus Emre sesleniyor; “İLİM, İLİM BİLMEKTİR. İLİM KENDİN BİLMEKTİR. SEN KENDİN BİLMEZSEN, BU NİCE OKUMAKTIR.” DİYOR.

Bu yüce seslenişi biz nasıl okuyalım? Lafzıyla mı? Hıfzıyla mı? Okuduğumuzu cümlelerin lafına bakarsak altı üstü on iki sözcük, beş cümlecik. Ne var bunu bilemeyecek?

‘Manevi Mirasım Bilim ve Akıldır!’

“Ben, manevi miras olarak hiçbir ayet, hiçbir dogma, hiçbir kalıplaşmış kural bırakmıyorum. Benim manevi mirasım bilim ve akıldır...

Zaman süratle ilerliyor, milletlerin, toplumların, kişilerin mutluluk ve mutsuzluk anlayışları bile değişiyor.

Böyle bir dünyada, asla değişmeyecek hükümler getirdiğini iddia etmek, aklın ve bilimin gelişimini inkâr etmek olur...

Benim Türk milleti için yapmak istediklerim ve başarmaya çalıştıklarım ortadadır. Benden sonra beni benimsemek isteyenler, bu temel eksen üzerinde akıl ve bilimin rehberliğini kabul ederlerse, manevi mirasçılarım olurlar.”

Mustafa Kemal

Özgürlük, adalet, milli dayanışma ülküsünü rehber edinen Ulu önder Atatürk; “Kendi bilen”, “kendini bilen”, Ulusun kaderini değiştirme gücünü, Türk Ulusu’nun temel içgüdülerinde arayan ve bulan insandır.

Aldığı askerlik ilmini, bilimsel kurallar içinde akılcı yöntemleri kullanarak bir ömrünü tüketmiştir.

“DAHİLER YÜZ YILDA BİR GELİR, ODA TÜRK MİLLETİNE NASİP OLDU.” Diyor BİLGE İNSANLARDAN BİRİ.

İlim insanı insanlaştırır. Bilim; insanın, kendi aklını kullanmayı emreder. Bir başka bilim insanı TERRE diyor ki;

“ilim cesaret verir. Cehalet küstahlık.” Bu cümleden olarak söz ve davranışlarımızda ilimsel, Bilimsel ve akılcı olmalıyız. İnsani, hukuki, ahlaki, dini kurumlarımızın asıl görevi insan onurunu yüceltmek olmalıdır.

Ulusumuzun , yaşam kanalarını açan Ulu önder MUSTAFA KEMEAL ATATÜRK’ÜMÜZÜN sonsuzluğa uğurlanışının 82’nci yılını idrak ediyoruz.

Bu duygular içinde; “AÇTIĞI YOLDA, GÖSTERDİĞİ HEDEFE, HİÇ DURMADAN YÜRÜYEN” ULUSUMUZUN,HERTÜRLÜ KÜSTAHLIKLARDAN ZARAR GÖRMEDEN KURTULMASI” DİLEĞİMDİR.

Bize bu günleri armağan edenlerin önünde saygıyla eğilir, aydınlıklar içinde olsunlar.

EL KAZANI

2011-02-04T04:17:00.001+02:00

--
İhsan DURAK
Öğretmen (E)
http://ihsan.durakailesi.com

EL KAZANI

Ben severim okuyanı yazanı. Kimse sevmez aylak aylak gezeni. Kim neylesin kendi yaşamından kendi bezeni? Dinlemezsen minaredeki ezanı, bilemezsin sen kendini ezeni. Göremezsin çevrendeki dünya kadar güzeli. Kör gelir, kör gidersin ezeli.

Uyaklı sözler insanın kulağına hoş gelir. Anlayana haz verir, anlamayana boş gelir. Kimseye akıl satmak, yaşamına yön vermek gibi, boş düşünceler içinde olamayız. Böyle bir tahakküme hakkımız yok.

İçimizde yeşeren güzellikleri kendi kazanımızda kaynatıp, pişirip sunmaktır emelimiz. Çiy, ham, kirli pasaklı düşüncelerle ilgimiz yok. İnsanlık yolunda bir arpa boyu yol almak yolunda sapmadan ilerleyebilmenin kaygısı ve kurgusuyla yaşamı doldurmak akıllıca davranıştır.

Nazan, mevsim hazan. Gel üzme beni, ikimiz birlikte gezem. El kazanı kazan olmaz, alalım bir kazan; kaynatalım bir ömür, bir yaşam.

El kazanı kazan olmaz, oda zamanında olmaz ve dolmaz. Hayallerin gerçek olmaz. Boş ver, ”El kazanıyla aş kaynatmayı.” Gelmeyince, olmayınca oynatma kafayı. Akıllı ol, akıllı davran. Bilimi kullan, safsataya ayırma zaman. İşlerin düzgün gider sonsuz zaman.

Yorgun ve gergin beyinlerle geçirme zaman. “Zaman, sessiz testeredir.(Emanuel KANT)” seni biçer dağıtır, böler, parçalar, parçalarını her bir yana fırlatır, toplayamazsın kendini bir zaman.

Aşırı beklentiye girme dostlarından, çok sevdiğin sevgililerinden, sevgini, muhabbetini vermesini ve almasını bil. Ölçü üzerine dengede durur sağlıklı, esenlik dediğimiz güzel zaman. Fütursuzluk rezil eder insanı. Kendini fütursuzlardan, fütursuzluklardan koru.

Kendini suçlama. Kendine haksızlık etme. Paylaştır herkese, payına düşene katlan, sabır ve sebat et. Yaşam ortaklarından esirgeme sadakatı.

Zaman;”El kazanı ile aş kaynatma zamanı değil.”

Zaman;”Kırk kulplu kazan…” diyenlere aldanma DÜRÜSTLÜĞÜNden kimseye ödünç verme.

el kazanıyla aş kaynatmak

DAYANAK NOKTASI

2011-02-04T04:16:00.001+02:00

İnsanımızın kendini tatmin yöntemleri o kadar çoktur ki; say, say bitmez. Bu gün yazma konumuz; içinde bulunduğumuz haftanın anlam ve önemine değinmeden geçmek kendi varlığımızı ve geçmişimizi inkar etmek olur.

İnsanlık tarihi, insanın sürekli dayanak arayışıyla geçtiğine tanıklık eder. Kimi zaman doğa olaylarını, bir zaman hayvanlar, bir başka zaman, buğlar, krallar, putlar, şeyhler, şahlar, derken şıhlar, dervişler… sürekli dayanak arayışı içindedir insanlık.

Krallıklar, imparatorluklar dönemleri sonlarında; özgürlük, eşitlik, adalet, barış adına yola çıkanların kendi diktatörlüklerini kurduklarına şahit olduk yer yüzünde.

Açıkçası insanı mutlu etme adına yola çıkanların kendi düzenlerini yaşatmanın gayret ve yok olma telaşını yaşıyor insanlık.

Ömrümüz, sağcılık, solculuk, ilericilik, devrimcilik nidalarını duydu kulaklarımız.Komonistler geliyor ha!.. Dinciler geliyor ha!.. Türkler geliyor ha!.. Kürtler geliyor ha!.. evde çocuğunu susturamayan ebeveynler; iğneci geliyor, öğretmen geliyor, jandarma, polis geliyor ha! Diyerek, korku eğitiminden geçirildik.

Herkes herkesten korkar duruma sürüklendik. İnsanlar kendilerine göre dayanak noktaları aradılar. Kimi; dedesini, kimi; ninesini, kimi; babasını, kimi parasını, kimi; toprak ağasını, kimi; oy verdiği siyasi partiyi dayanak noktası aldı. Kendi varlığını unuttu. Kendi gücüne inanmadı.

Asıl gerçek özgürlük, eşitlik, adalet, insan hakları. Bu gerçeklerin gerçekleşmesine karar verenlerin kişisel çıkarlarını göz ardı edebilir misiniz? Asıl sıkıntımız bu noktadır. Sıkıntıdan bizi kurtaracak dayanak noktası; DÜRÜSTLÜKTÜR.

Kim, kime dürüst davranır ben kestiremem. Bildiğim tek gerçek; insan kendine dürüst olmalı. Kendine dürüst davranamayan başkasına dürüst davranamaz. Dürüstlüğün egemen olduğu yönetim biçimin adına; DEMOKRASİ diyoruz. Nerede varsa?

Demokrasiyi kurmaya çalışan siyasal gücün adına; dayanak noktasına CUMHURİYET YÖNETİMİ adı veriyoruz. 86 yıldır CUMHURİYETle yönetiliyoruz.

Devletimizin adı; TÜRKİYE CUMHURİYETİ DEVLETİ. TC değil.Türkiye Cumhuriyeti Devletinin sınırları içinde ikamet ediyor olmak, bir ayrıcalıktır. Yer küre üzerinde 16 kez devlet kurmuş bir başka insan topluluğu var mı araştırınız?

Beğenirsiniz, beğenmezsiniz; düşünceniz, inancınız, etnik kimliğiniz ne olursa olsun? Bir birimizi ötekileştirme hakkımız yok.

Mustafa Kemal Atatürk’ümüzün söylemiyle;

“ÖZGÜRLÜĞÜN DE EŞİTLİĞİN DE DAYANAK NOKTASI ULUSAL EGEMENLİKTİR.”

Bu duygular içinde; 87’NCİ YILINI İDRAK EDECEĞİMİZ CUMHURİYET BAYRAMIMIZ ÜLKEMİZE KUTLU OLSUN.

YARINA HAZIR MISINIZ?

2011-02-04T04:15:00.001+02:00

Çiçek dalında, meyve sepette, resmin çerçevede, nnn model araba binince, güzel; sevince güzeldir. Güzel insanımızın, güzel halleri. Bir ömür yutan delik için, bir ömür atan delik için; el, ayak beden tek vücüt olup doyuramayız yaşamın özenti ve heveslerini.

Hayallerimizi süsleyen yaşamlara kürek çekeriz. Halbuki; ırmaklara düşen yapraklar, taşlar, topraklar gibiyiz. Çürüyüp, kırılıp parçalanıp, toprak olup akarız ulu denizlere. Hırsımızı, öfkemizi, aç gözlülüğümüzü, bencilliğimizi, ukelalığımızı, serkeşliğimizi sırtlanıp gideriz yaşamın sonunda.

Hoş görü denizinde boğuluruz, yüzmeyi öğrenmeye üşendiğimizden. Sevgi evreninde yıldız olamayız, hasetliğimizden. Öldükten sonra bile, bir birbirimizin arkasından konuşuruz. Ölmüş adamın neyi anılır? İyilik, güzellik ve muhabbetleri.

Bakınız 1400 küsur yıllık kutsal kitabımızın cümlesiyle yazalım. “İNSANOĞLU NANKÖRDÜR.” Diyor. Bu cümleden ben ne anladım?

İnsan; Kendini yaratana, kendine sunulan nimetlere, doğanın kendine verdiği üstülüğe, birbirine karşı dostluklara, sevgiye, saygıya karşı kedi gibidir. Gözü yumuk bakar, yer ve içer.

VAR MISINIZ?

Muhabbet dünyasından, dostluk, hoşgörü, birlik, esenlik, dayanışma, kardeşlik galaksilerine yolculuğa.

MAZERETİM VAR.

Bu söylediğin, andığın değerler beni bozar. Ben alma dalında büyüdüm. Kimseye vermeye alışkın değilim. Sevgilerimle, korkularımla kendim yaşamaya alışkınım. “Tak sepeti koluna herkes kendi yoluna.”

Ölüme; düğüne gider gibi, bayrama gider gibi, dosta gider gibi sevgiliye gider gibi… gitmeye hazır mısınız?

"SULTANİYEGAH "

2011-02-04T04:14:00.001+02:00

Sultaniyegah Türk müziğinde oldukça renkli bir tonu olan, hüznün yanında neşeyi de yansıtabilen güzel bir makam.

624 yıl süren Osmanlı Saltanatı”nın sultanları üç kıtaya hükmetmenin azameti ve görkemini taşıyamadılar. Saltanatlarını sürdürmek için kendilerine yükledikleri uluhiyetin hakkını veremediler. Tarih önündeki beceriksizliklerini manda olarak yaşamayı düşlemeleri, düşlerinin gerçekleşmemesi HÜZNÜYLE; TÜRK HALKININ HAKLI SAVAŞIMINI karalama kampanyalarına bir örnek:

(Vahidettin'in mektubu Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Arşivi'nde86700/1788 numarada kayıtlı imiş.)
          "Amerika Cemahir-i Müttefikiye Reisi Mösyo Coolidge Cenablarına
              Siyasi olayların ve gelişmelerin tüm iç yüzünü, hangi nedenlerden dolayı, Saltanat merkezimi geçici bir süre için terk etmek zorunda kaldığımı biliyorsunuz.
               Bu konuda ayrıntılı bilgi sunmayı gereksiz görüyorum. Bu süresiz uzaklaşmanın, babadan kalma sahip olduğum Saltanat ve Hilafet makamından vazgeçtiğim anlamına gelmeyeceği açıktır. Ankara meclisi gibi bir isyancı fitnenin bu konuda alacağı tüm kararların geçersiz olacağını bildiririm.

Şöyle ki;İslam Hilafetinin Osmanlı Saltanatı'ndan soyutlanması ve ayrılması ve Hilafetin tümüyle kaldırılması dini, kavmiyeti, vatanı belirsiz ve karışık
askerlerden ve öteki sınıflardan oluşan küçük bir şer zümresinin kısmen zorla ve kısmen bilgisizlik ve gafletle yönlendirdiği beş-altı milyonluk Türk kavminin yetki alanı içinde değildir.
Bu ancak tüm İslam dünyasınca atanan uzman kişilerden oluşan bir meclisin toplanması ve tüm din bilginlerinin ortak kararı ile çözümlenecek büyük bir
evrensel sorundur.

İslam bilginlerinin bildiği üzere, şeriata aykırı kararlar herhangi makamdan olursa olsun sonuçsuz kalmaya mahkümdur. Bundan başka bu durumun, içinde bulunulan koşullarda İslam dünyasında
sonuçları pek vahim olabilecek büyük bir heyecana yol açacaktır. Ayrıca gelişmiş ülkelerin iç güvenliklerine de büyük bir etki yapacaktır.

Hanedanımın ileri gelenleri aleyhinde Ankara meclisi tarafından kabul edilen sürgün ve kovma, emlakine ve bireysel mallarına el koyma gibi haksız kararları hanedanım bireylerini, insan ve kişilik haklarından soyutlar mahiyettedir.
Bu konuda yüce kişiliğiniz ve Cumhuriyet hükümetiniz tarafından olanaklar ölçüsünde yapılabilecek yardımları pek değerli sayacağımı açıklamaya gerek yoktur.

Bu vesile ile sağlıklı olmanızı yüce haktan niyaz eylerim.
13 Mart 1924. Mehmed Vahideddin"

Vahidettin, San-Remo'da sürgünde bulunduğu günlerde ABD Başkanı'na bir
mektup yazmış.
HULKİ CEVİZOĞLU aktarıyor;…”Bu mektup, Halis Reşat Bey tarafından Paris'te bulunan Amerikan elçiliğine teslim edilmiş. Elçilik de bu mektubun orijinalini ve İngilizce çevirisini 15 Nisan 1924tarihliyazısıylaWashington'agöndermiş….”gönderinin ana sebebi; 624 yıl süren sultanların saltanatına;1 KASIM 1922’de son verilmesidir.HALK EGEMENLİĞİnin, sultanın içine sindirememiş olması uykularını kaçırmış olmasıdır.

HALK İÇİN SÖYLENEBİLECEK EN GÜZEL ŞARKI

“Saçının telleri göğsünde perişan yaraşır
Öyle sünbüllere bir böyle gülistan yaraşır
Taç olur ay'la güneş alnına her an yaraşır
Gönlümün tahtına bir sen gibi sultan yaraşır.” Faruk Nafiz Çamlıbel

Bu günün sultanlarına hatırlatılır.

Güzel olan, hüznün(işsizliğin, yoksulluğun, yolsuzluğun, bağımlılığın) yerine (neşeyi); ulusal barışı, kalkınmışlığı ve çağdaş uygarlığı aşmayı sağlayabilmektir.

ASIL EGEMEN HALKIN, HAKKI BUDUR.

ONURLA YAŞAMAK

2011-02-04T04:13:00.001+02:00

“Madde 1- Bütün insanlar özgür, onur ve haklar bakımından eşit doğarlar. Akıl ve vicdana sahiptirler, birbirlerine karşı kardeşlik anlayışıyla davranmalıdırlar.” İNSAN HAKLARI EVRENSEL BEYANNNAMESİNİN İLK MADDESİ.

“10 Aralık 1948

6Nisan 1949 tarih ve 9119 Sayılı Bakanlar Kurulu ile "İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin Resmi Gazete ile yayınlanması yayımdan sonra okullarda ve diğer eğitim müesseselerinde okutulması ve yorumlanması ve bu Beyanname hakkında radyo ve gazetelerde münasip neşriyatta bulunulması" kararlaştırılmıştır.

Bakanlar Kurulu Kararı 27 Mayıs 1949 tarih ve 7217 Sayılı Resmi Gazete'de yayınlanmıştır.”

“Gariki bahr-i isyanım Dahilek yaresulullah.”( İsyan denizinde boğuluyorum. Koru beni Resulullah.)

“Kendi gerçeklerimiz, kendi duygularımızdır bizi böylesine ürküten; çatal diliyle tıslayan bir yılan görmüş tavşan gibi kendi kendimizi hareketsiz bırakan. Ve ne kadar çok korkarsanız, korkunuz o kadar artar. Ne kadar yaşarsanız, cesaretiniz o ölçüde bilenir. Yaşayamıyorsanız eğer, bu başkalarından dolayı değildir. Sizi güçsüzleştiren, sizi çaresizleştiren, sizi isyanlardan alıkoyan, değiştiremeyeceklerinizi kabul etmenize engel olan, değiştirebileceklerinizin üstüne gitmenize izin vermeyen, sizi yaşatmayan, sizin kendi korkularınızdır.
YAŞAMAK YÜREK iSTER ÇÜNKÜ...”O.WİLDE

Akıl ve vicdan sahibi insanlar; En temel hakları olan Özgürlük ve onurları için bir yaşam boyu yürekli davranmak zorundadırlar. Bu zorunluluklarımızın sonu ölüm bile olsa bunu göze alırlar.

Onurla yaşamanın konumu ve kuralları o kadar ağırdır ki bunu tanımlamak için ünlülerin deyimlerine dayanmakta yarar var. Sonra bu sözleri nereden çıkarıyorsunuz diyerek yolda yolakta sorgularlar, akıl ve vicdan sahibi olmayanlar.

“AKIL İNSANIN BAŞINDA BİR ÇİVİ GİBİDİR. ARA SIRA TIKILAMADAN, BAŞINDA DURMAZ.”(!) Bilge; CİCERO Diyor ki;” “DİKKAT, ALTINDAN DA DEĞERLİDİR.”

Onurla yaşamanın erdemine inanlar, onursuz yaşayanların yaşamlarını örnek almazlar. Tv ekranlarında sunulan, şiddet, nefret, avantür, gasp, trafikte sürücü dikkatsizliklari, trafik magandaları, siyasi maceralar peşinde koşanların ülkemiz coğrafyasında yarattıkları kaosların, kargaşaların, girdabında boğulacaklarını düşünemediklerine şahitlik yapıyoruz.

Üç maymunları oynayan;

görme, işitme, konuşma özürlüleri hariç.

Bedava dostluk, arkadaşlık, kardeşlik olmaz.

ONURLU YAŞAMANIN ERDEMİNDE BULUŞMALAR DİLERİM

İNSAN (A) HAS

2011-02-04T04:11:00.001+02:00

“İnsan bazen vermeli, almak için...

Bir yürek vermeli önce, bir gönül

O yüreğe sevgi vermeli, dostluk vermeli

Umut ekmeli o sevgi, dostluğu büyütmek için

Bir hayat olmalı; iki kişinin paylaşacağı bir ömür için

Zaman vermeli, anlayış vermeli

İsteklerine gem vermeli...

Bir ömrü paylaşmak için, iki kişilik sevgi vermeli

Dürüstlük vermeli saygılarını vermeli

Bazen ödün vermeli prensiplerinden...

Bazen sıkılmalı başkası için,

İstemediği şeyleri yapmalı paylaşmak adına hayatı

Biraz da cesur olmalı adım atmak için

Verdikten sonra beklemeli, almak için

Sabırla, umutları soldurmadan beklemeli

Bekleyişin hazzını tatmalı

Vuslatı arzulayarak, özlemlere umut ekmeli

İnsan vermeli önce kendisinden

Sonradan almak için...”

DERVİŞİN İN…LERİ …
“ Halinizden şikayet etmeyin..
Büyüğünüze emretmeyin..

Boş şeylerde ısrar etmeyin..
Cahillerle sohbet etmeyin..

Nefesinizi boşa tüketmeyin..
İnsanları bekletmeyin. .

Etrafınızı kirletmeyin.
                                                Hayatınızı mahvetmeyin. .
              Kimseye minnet etmeyin.
              İnsanları yüzüne karşı methetmeyin. .
               Kimseye küfretmeyin..
              Kötülüğe meyil etmeyin..
              Malınızı boşa sarf etmeyin..
             Sırrınızı açık etmeyin..
              Her şeyi merak etmeyin..
              Suçunuzu inkar etmeyin..
              Şerefinizi kaybetmeyin”DERLEME..

İÇİNDEN YANANLAR

2011-02-04T04:09:00.001+02:00

İçten yanmak; İnsani değerlerin yok olması, tozlaşması sonucunda, düşünür insanların elinin kolunun bağlanması, yaşamsal olgular karşısında çaresiz olmalarının tanımı olarak deyimleşmiştir.

Mekanik anlamda motorlu araçların hareketini sağlayan itme ve çekim gününün kaynağı olarak kullanın kavram içten yanmalı, tepkimeleri üreten gücün yanma odasında, yanan yakıttır.

İçten yanma; mangal kömürünün üretilmesi için, odun kömürcülerinin uyguladığı, kömür üretme tekniği: Kömür yakılan alandaki odunlar tınazlanır, çamurla sıvanır. Konik biçimdeki odun tınazının taban ve tavanda havalandırma açıklığı bırakılır. Taban açıklıktan odunlar yakılır. Yanma alevi bacadan çıkıncaya kadar beklenir ve sonra bacadaki alev deliği çamurla sıvanır. Tınaz içindeki odunlar içten içe yanar.

Yukarıda tanımlamaya çalıştığım içten yanmayı siz nasıl kavrarsınız ben anlamam. Toplumumuzun Çağdaş uygarlığın nimetlerinden yararlanırken; her türlü insanlık onurunu örseleyen uygulamalardan korunması, yanlış yönlendirmeler yapılmaması; çağdaş eğitimcilerin çağdaş görevidir.

Yerlerde sürünen ahlaki, onursal, akılsal, dürüstlük, seviyelilik, namusluluk değerlerinin çürümüşlüğünü, yaşayıp, gördükçe çözümsüzlükler içinde kalıyor. Ahlaklı, onurlu, akıllı, dürüst, namuslu seviyeli vatandaşlarımız; Bakırköy Ruh ve sinir hastalıkları Hastanesi bahçesindeki RODİN(düşünen insan) heykeline benzediğini fark ediyorsunuz.

İnanç değerlerimizin; yalancılık, yolsuzluk, hırsızlık, rüşvet, adam kayırma, gösteriş, kutsal değerlerin ticari meta haline getirilmesi, yaşadığımız ülkenin yer altı ve yer üstü doğal kaynaklarının yandaşlara peşkeş çekilmesi. Düşünür insanın içten içe yanmasına sebep olur.

Akli, kültürel, vicdani, hukuki, vatani, eğitim tüm onursal, üstün, bizi biz yapan değerlerin yerlerde süründüğünü görseniz içiniz cız etmez mi?

Pazar yerinde tüm metanın, nebatatın, mefruşatın, hayvansal ve endüstriyel ürünlerin alınıp satıldığını, ölçüsünün terazisinin, metresinin, litresinin olduğunu görüp satın alabilirsiniz.

Kendinizi sokaklara, alışveriş alanlarına, pazaryerlerine bir atın; sevgiyi, hoşgörüyü, dürüstlüğü, dostluğu, dayanışmayı, güler yüz ve tatlı dilin kiloyla, metreyle, litreyle ve lirayla satıldığını bulabilir misiniz?

Toplumuzun; özgür, mutlu ve birlik dayanışma ülküsüyle, çağdaş dünyanın bir üyesi olarak kalmasının hamurunun mayası; insani, ahlaki, dini ve kültürel değerlerimizdir

Bu bağlamda; gelecekte, bağrı taşlı, gözü yaşlı, yoksul, ele güne muhtaç olmadan kendi kendine yeten TÜRKİYE CUMHURİYETİ DEVLETİ vatandaşı olmanın ONUR VE GURURUYLA.

İçten yanmalarımız son bulsun.

DÜŞÜNÜR BİREY

2011-02-04T04:08:00.001+02:00

Halkbilimi; bireylerin topluma uyumu sorunlarını, toplumun yaşamını etkileyen oğlan ve olağan üstü olguları ele alır. Akılcı çözümler üretir.. İnsana özgü, yaşamsal sorunların çözümünü kesinlikle rastlantıya bırakmaz.

DÜŞÜNEN BİREYLER :yakınıcı, şikayetçi, mutsuzdurlar. DÜŞÜNÜR BİREYLER: AKIL YÜRÜTEN, AKLINNI KULLANAN, ÇÖZÜM ARAYAN, ÇÖZÜM ORTAYA KOYARLAR VE PROBLEMİ ÇÖZER, SONUCU ELİNE VERİR.

Atatürk bu durumu şöyle açıklar;” Bir ulusun bireyleri düşünür olmadıkça, kitleler istenilen yöne çekilebilirler.” Diyor.

“Düşün, düşün; adam eşek mi alır kışın?”Atasözü.“Ne düşünüp duruyorsun, arpacık kumrusu gibi?” Atasözüyle, düşünmenin kişisel ve toplumsal sorunlara çözüm bulunamayacağını bize sunar. Anlayan, anlar, dinleyen anlar.

Herkesin duymuş olabileceği, ancak tekrarında yarar umduğum bir deney.

Aynı anda iki kurbağa; ayrı arı sıcak ve soğuk su bulunan tencerelere salınır. Isıtılmış suya atılan kurbağa zıplar dışarı fırlar. Soğuk suya bırakılan kurbağanın davranışları gözlenir. Suyun ısıtıldığının farkına varamayan kurbağa suyun ısınmasını fark edemediği için yaşamını yitirir.

Toplumun tepkisizleştirilmesi, uyuşturulmasında kullanılan araçlar o kadar çok ki; düşünürlerin düşüncelerini allak bullak yapacak nitelikte. Küresel siyasal, ekonomik güçler ; orta oyuncuları kullanarak ,düşünen bir toplum yaratmak için; eğitimi, ahlaki değerlerimizi, dini değerlerimizi, sağlığımızı, sosyal devletin tüm olanaklarını kullanarak düşünen bir toplum yaratmayı başardılar.

Usul usul, yavaş yavaş, gir kalbime, olalım sarmaş dolaş. Savaşma seviş.Köşe, köşe ,cafe cafe, cola coca cola, burgeri ham ham yiyerek,benden sonra tufan diyerek yiyen birey hakkını siz veriniz.

Arsızın, yüzsüsün, hırsızın, ahlaksızın yüzüne tükürsen “Yarabbi şükür” diyorsa; haydi hayırlısı…

SİZ NASILBİR ULUSUN BİREYİ OLMAK İSTERSİNİZ? Merak ediyorum.

DAVRANIŞ FARKI

2011-02-04T04:07:00.001+02:00

Üzerinde nefes aldığımız, neslimizi devam ettirdiğimiz toprakların, bir vatandaşı olarak nerede yanlışlar yapıyoruz? Kendimizi bir sınava almak gerekir. Bu anlamda güzel örnekleri paylaşmak insani, ahlaki ve dini yükümlülüktür. İşte size Biranı.

Prof.Dr.Saffet Solak anlatıyor...
        "Amerika'da master yaptıgım yıllarda çalıştığım üniversitenin yemek salonu açık büfe şeklindeydi. Herkes dilediği yemekten istediği kadar alabiliyordu. Yemekhanenin kapısında " Take what you need.Eat what you take"(Yiyecegin kadar al, aldigini da ye.!" diye yazmakta idi.
         Bir gün aynı masada yemek yediğimiz Çinli bir arkadaşı tabağında kalan son pirinç tanesini almaya çalışırkan görünce dayanamadım denemek için dedim ki;
       - Bir pirinç tanesi için neden bu kadar uğraşıyorsun? Bırak tabakta kalsın.
         Çinli arkadaşın verdiği cevap çok düşündürücüydü;
         - Her Çinli bir pirinç tanesi israf etse, Çin nüfusu ile çarp bakalım, kaç ton pirinç yapar? Biz kalabalık bir ülkeyiz, israf etme gibi bir lüksümüz yoktur. dedi
          Yine denemek için dedim ki;
        - Şu anda Çin'de değil Amerika'dasın. Tabağında bırakacağın pirinç tanesi Çin'i değil Amerika'yı zarara uğratacaktır.
         Bu sözlerim karşısında güldü ve şöyle dedi;
        - Yaşadığım ülke olan Amerika'yı zarara uğratmak onurlu bir davranış olmaz.
         Çinli arkadaşı bu onurlu davranışından dolayı tebrik ettim ve düşüncesini paylaştığımı söyledim. İslam Dinin bu konudaki " Yiyiniz içiniz, fakat israf etmeyiniz. Çünkü Allah israf edenleri sevmez " buyruğunu açıkladım.Çok hoşuna gitti.

Tam o sırada, Ürdünlü müslüman bir arkadaş tabağındaki yemek artıklarını çöp sepetine boşalttı. Bunu gören Çinli arkadaş Ürdünlü'yü göstererek ;
-O Müslüman değil mi? dedi.
O kadar üzüldüm ki ne diyeceğimi bilemedim."

Asıl konumuz birilerine benzemek değil. Güzel olan düşünce ve davranışları fark etmektir. Toplumsal birlik ve dayanışmamızı besleyen önemli günlerin arefesindeyiz.

“BİRLİK VE DAYANIŞMA; KADER-İ İLAHİDEN BAŞKA HER GÜÇLÜĞÜ YENER.” Atatürk

Zamanımızı, yaşam kaynaklarımızı, insanımızı, İNSANLIĞIMIZI İSRAF ETMEYELİM. ÇIKAR CANAVARLARINA yem olmayalım.

SANALDA Kİ GERÇEKLER

2011-02-04T04:06:00.001+02:00

İster beğen, ister dalga geç. İçinden istediğini seç. Oku, anla, bilgilen, ilgilen, uygula, yaşa ve denetle, değerlendir, kullan ve at.

“Hayatın sana ne sunmasını bekliyorsun? Dün akşam hayalini kurduğun şeylerin, sabah olunca gerçekleşeceğini mi umuyorsun?

Yanlış Hayatın Peşinde Koşmayacaksın!..

Ummakla, dilemekle olmuyor, ayağa kalkacaksın! Her şeyden önce farkına varacaksın! Hangi öğretiye inanırsan inan, üstün körü anlamayacaksın. Bir bilgiyi gerçekten hayatında uygulayamıyorsan, o bilgiye sahip olduğun yanılgısına kapılmışsın demektir.

Kendini kandırmayacaksın!..

Hayatını, gereksiz şeyler uğruna harcamayacaksın.

Yüreğinle yüzleşeceksin. Sevgiyi, tutkuyu, şehveti, alışkanlığı, çekimi, aşkı birbirinden ayırt edeceksin.

Hiç kimsenin ve hiçbir şeyin senden daha önemli olduğunu düşünmeyeceksin. Bedenine, ruhuna, aklına sahip çıkacaksın.

Aklın çalışacak, elin ekmek tutacak, kimseye boyun eğmeden yaşamanın lezzetini bileceksin.

İster kocan olsun, ister oğlun, ister anan, ister baban, kimsenin sevgisiyle hükmünü birbirine karıştırmayacaksın.

Başkalarına değil, kendi gücüne inanacaksın.

Birinin boynuna asılarak durursan, karşındakini yormakla kalmazsın, bir gün kendi kolların bile çekemez ağırlığını düşersin; kimseye dayanmayacaksın!..

Dünya da sensin, evren de! Kendini geliştireceksin. Büyüyeceksin, olgunlaşacaksın. Ruhunu da, aklını da bedenin gibi besleyeceksin. Önce sen büyük olacaksın, farkında olacaksın!..

Boşuna hayal kurmayacaksın!..

MAHATMA GANDİ DİYOR Kİ;

DİKKAT EDİNİZ!..

HAYALLERİNİZE DİKKAT EDİNİZ,

DÜŞÜNCELERİNİZE DÖNÜŞÜR. DÜŞÜNCELERİNİZE DİKKAT EDİNİZ,

SÖZLERİNİZE DÖNÜŞÜR.

SÖZLERİNİZE DİKKAT EDİNİZ, DAVRANIŞLARINIZA DÖNÜŞÜR.

DAVRANIŞLARINIZA DİKKAT EDİNİZ,

KADERİNİZE DÖNÜŞÜR.”

HİNDİSTAN BAĞIMSIZLIK LİDERİ;

Sanal diyerek, ciddiye almadan, dikkat etmeden atladıklarımız yaşamın asıl gerçekleridir.

Bu gün yaşadıklarımız, yarın yaşayacaklarımızın temelini oluşturur.

Bu gün haydi canım diyerek küçümsediğimiz düşünceler, yarınlarımızı aydınlatır veya karartır.

Korkulu rüyanın sonu hiçbir zaman hayra çıkmaz.

Adama ne derler?

Gece sırtın(çıkın) açık kalmıştır diyerek, sana akıl verir akıl daneler.

KEPAZELİKLER ZİNCİRİ

2011-02-04T04:04:00.001+02:00

Türk-Kürt…

Sünni-Alevi…

Dinci-Laik…

Köylü-Kentli…

Türbanlı-Türbansız…

Genç-Yaşlı…

Eğitimli-Eğitimsiz…

Ve daha birçokları… Toplumdaki hassas dengelerle oynamak kepazeliktir. Rezil ve rüsva bir davranıştır. İnsan olmanın erdemine ulaşmamış, akılların ürettiği birlikte yaşama istencini bombalayıp parçalayan ve insanlar baskı zulum yaratan ikiliklerdir. İnsan topluluklarının mutluluk ve huzuruna göz diken bu ayrımlar toplumsal dokumuzun bu topraklar üzerinde barış içinde yaşamamıza atılan NÖTRON bombalarıdır.

Birey-Devlet…

İktidar-Muhalefet…

Özgürlük-Anarşi…

Adalet-Zulüm…

Sermaye-Emek…

Zengin-Yoksul…

Ve daha birçokları… Demokrasimizin olmazsa olmaz değerleridir. Bu değerler arasındaki farklılıklar toplumsal ayrışmaların kaynağı olarak kullanılması Kepazelikler zincirinin bir başka halkalarını oluşturduğunu herkes bilir. Herkes her şeyi bilir ama işine geldiği gibi yorumlar. İşine geldiği gibi davranır. Bunu bilen dünyayı yönetmeye kalkan sömürücü güçler; Büyük ve güçlü ülkeleri içinden çökertmenin yol ve yöntemlerini,kendi kurallarına göre yönetmeyi hedefler.

Karı-Koca…

Ebeveyn-Çocuk…

Ağabey-Kardeş…

Abla-Kardeş…

Gelin-Kayınvalide…

Ve daha birçokları… Ailedeki hassas dengeleri korumak ve kollamak aile içi bireylerin karşılıklı çıkarlarını eşit ve adaletli biçimde gerçekleştirmeleriyle gerçekleşir. Eşler arasındaki, ebeveynler arasındaki, kardeşler arasındaki, gelin ve kayın valideler arası ilişkilerin bozulması, çıkar çatışmalarının başlaması, aile içi; sosyal, kültürel ve ahlaki değerlerin yok olmasına neden olur. Bu bağlamda; onarıcı, koruyucu, yüreklendirici olmayan davranışlar aile birliğinin yok olmasının baş sebebleridir.

Aile-İş…

Dışa vurmak-İçine atmak…

Çalışmak-Eğlenmek…

Kızmak-Hoş görmek…

İntikam almak-Bağışlamak…

Sevmek-Nefret etmek…

Ve daha birçokları… Bireyin hassas dengelerinin bozulması aile ve iş yaşamına yansır, Verimlikli azalır. İşyeri ile birey arasındaki ilişkiler yara alır. Yaşanan olaylara karşı dayanıklılık gücü insanın hassasiyetlerine göre şekillenir. Çalışma, dinlenme, eğlenme, tüm insanı davranışlarına olumsuz olarak yansır.

………………

KEPAZELİKLER ZİNCİRİNİN HALKALARINA HALKA EKLEYENLER, EN SONUNDA;

SON HALKAYI, KENDİ BURUNLARINA TAKARLAR.

DİYE DÜŞÜNÜRÜM.

"İNEĞİ CEPTE TAŞIMAK"

2011-02-04T04:02:00.000+02:00

İnek kavramı değişik anlamlarıyla insan yaşamında yerini alır. İnek biyolojik anlamda; doğurmuş dişi sığır. Sosyal anlamda İNEK; VERİMLİ, ÜRETKEN, ÇALIŞKAN… Argoda; Boş işlere kafa yoran, işe yaramaz, kendini işe veren ama beceriksiz gibi anlamlar yoklanan geniş anlamlı bir kavramdır.

İnsan özellikleri itibarıyla yaratıcı ve üretici, yakıştırıcı, yatıştırıcı, ikna özelliklerini kullanabilen üstün bir varlığız. Bu özelliklerimizin yanında; karıştırıcı, vesveseci, yakınıcı yönleriyle de, yaşadığı sosyal çevredeki yerini bulur.

Zorluklar karşısında, işin kolayına kaçmayı, zor gelen işler karşısında; işi başkasına yıkmayı başarırız. Çok başarılı olduğumuz bir başka özelliğimiz;olur ve olmaza baş sallarız.

İnsanın başını salmasının karşı insanlarda ne anlama geldiğini kestirmek zordur. EVET anlamındaki baş eğme; onaylıyorum, inanıyorum, katılıyorum, biat ediyorum..demektir. Başı geriye itmek; karşıyım, olmaz, asla, katılmam katlanamam, inanmam… anlamındadır.

Asıl olan şudur. Siyasal, toplumsal, insani, ahlaki adaleti konularda başı dik tutmak çok anlamlıdır. Başı dik tutmak; akıllı, bilimsel, insani ve adaletli, kendine ve içinde yaşadığın topluma karşı dürüst davranmak anlamını taşır.

Sıkça karşılaştığımız, insan davranışlarındandır. Pazarda sokakta. Şimdilerde biraz azalma eğilimizde. Kredi kartları sağ olsun. Bir dosta selam vermeğe gelmez. Ben cüzdanı evde unutmuşum, benim kartımın limiti bitti, estek, köstek hastane hastam var, pazar param yok nağmeleriyle karşılaşmayanınız var mı?

Olmaz yerde, olmaz zamanlarda karşımıza çıkan bu durumlar; insanın yaşama tutunmasına olumsuz etkileri olmaması düşünülemez. İnsanların işini görsen bir türlü, görmezsen bin türlü. İşini görsen enayi dümbelek, ,inek olursun. İnsanın sıkışığını gidermezsen bin türlü varlık adıyla anılırsın.

Sözün özü; kendi sorunlarımızı başkasına yıkmadan yaşamanın erdemini yakalamak gerekir. Olur olmaz zamanda, olur olmaz yerde, eş ve dostlarımızın canını sıkmamak için, tetbiri elden bırakmamak gerekir.

Erenlerin bu konulara yaklaşımı; ”ZEMHERİDE YOĞURT İSTEYEN, İNEĞİNİ CEBİNDE TAŞIR.”özlü sözü, sözü bitir.

İÇİN İÇİN...

2011-02-04T04:01:00.001+02:00

“İçlendiğim günler oldu. Bozulduğum şeyler oldu. Hiçbirini yansıtmadım,
Konuşmaksa bi hayal oldu.
Üzülmem mi, bozulmam mı ? kırılmam mı? darılmam mı? Of Kadersiz miyim, neyim?
Oyuncağın mıyım neyim?

Of of kömür gibi yanıyorum of of”

Bu şarkı sözleri aklıma takıldı 2011 yılının ilk pazartesi sabahı. İçin için yanmaktır yaşamın özü. İçin için yanmayan kömür çevresine ısı vermez. İçin için yanmayan fırındaki tuğla, çömlek, seramik en küçük nem ve gamda dağılır, yok olur.
“Ayıp mıdır seviyorum of of. Hislerimle oynuyorsun,
Gırgır geçip duruyorsun
Neden böyle yapıyorsun of. Of of kömür gibi yanıyorum.
Of of ben derdimi biliyorum
Of of düşlerime giriyorsun.”

İnsanın; eşini, işini, aşını sevmesi, vatanı, milleti uğruna ölmesi, tüm insanlığa, doğaya kendini adaması, evrenin gizemini araması, görmediği, yaşamadığı güzellikleri düşünmesi, içinden geldiği gibi yaşaması, davranması, hislenmesi, ağlaması, üzülmesi, yaşadığı coğrafyanın geleceği hakkında kaygılanması suç mudur?

“Bi girdin mi çıkmıyorsun, neden böyle yapıyorsun of??????????????????????????
Ben sadece gölgen oldum
Dur dediğin yerde durdum
Beş para etmez dünyada, Güvendiğim bir sen oldun.
Olan yine bana oldu
Sana bir gün daha doğdu of
Kadersiz miyim neyim? Oyuncağın mıyım neyim ????????????????????????
Of of kömür gibi yanıyorum
Of of ayıp mıdır seviyorum. Of of hislerimle oynuyorsun, gırgır geçip duruyorsun ,

Neden böyle yapıyorsun of????????????????..”

İçin için yanarken, dışım buz gibi. İkiliklerin, düşmanlıkların, hır ve öfkenin körüklendiği bir yaşam ortamında; insanların içine atılan kin ve nefret tohumları ayrık otu gibi, kanser hücreleri olup, canımız yakıyor, içimiz burkuyor.

Tüm inançlarımız çürüyor, herkes başımıza inanç tüccarı, demokrasi havarisi, onkolog kesiliyor. Çaresizlikler içinde kıvranan insanlarımız, tilkinin üzümlere bakıp bakıp, ağzının suyu akarak; “Daha bunlar gök, olmamış…” diyerek kendini avutmasına benziyor geçen yıllar.

2011 yılı içinizdeki yangınların söndüğü, yürek acılarınızın dindiği, tüm hayallerinizin gerçek olduğu bir yıl olsun.

Gülşen’in şarkısından yola çıktık. Şarkılar kadar anlamlı bir yaşamınız olsun yarınlarınız.

GÖRME; SEN GÖSTER

2011-02-04T04:00:00.001+02:00

Ulusumuzun kedi kimliğini oluşturmasında büyük emekleri olanları görmeden geçmek akıllı insanların işi değildir. İnsanımızın bazen de toplumların gözlerine katarakt iner. Dili tutulur, beynine pıhtı atar, organları felç olur. Ülkemizde son elli yıldır bu olguları yaşıyoruz.

Ülkemizin dış borçları arttıysa, yerel ekonominin musluklarına okyanus ötesi güçler kontrol ediyor, insani değerler, ahlak, din, eğitim, sağlık, hukuk, adalet, işlemiyor, işletilmiyor ve halkımızın çoğunluğu bunları görmeyip, her önüne konulan yemeğe onay vererek yiyip yutuyorsa; orada duracak yeniden düşüneceksin can kardeşim.

Ulusumuzu teba olmaktan ulus olmanın yolunu açan değerlerimiz(Ziya Gökalp, Tevfik Fikret, Namık Kemal, Mehmet Akif…)den; Ziya GÖKALP’ ten bir nefes alalım:

“DİLE YAP! TANRI’NIN SENSİN BİLEĞİ

GÖKTÜRK’ÜN SENDEDİR YÜCE DİLEĞİ

DEMİR SANA TAPAR, ŞİMŞEK BAŞEĞER,

İSTEME; SEN YARAT, GÖRME; SEN GÖSTER.”

Bu güzel insanımızın doğum yeri; DİYARBAKIR’dır. TÜRKÇÜLÜĞÜN ESASLARI İSİMLİ ESERİN YAZARIDIR. SORU; yazarımızın yaşadığı zaman diliminde O bölgemizde başka insanlar mı yaşıyordu? Şimdi ikindi soru; “Kürtlere özgürlük”, “Doğuda ağa zulmune son” diyenlere sormak gerekir; sizin özgürlüğünüzü kısıtlayan var mı? Siyasette, sanatta, ekonomide, ticarette. Doğuda ki ağaları ben yaratmadım ki, ben beslemedim ki kendi feodalitenizi kendiniz yarattınız.

Demokrasi isteyenler, önce kendileri, demokrat; dindar olmak isteyenler önce kendi inançlarının gereğini, özgür olmak isteyenler önce beyinlerini özgür kılmalıdırlar. Ayrımcılık bataklığını yaratanlar, bu bataklıkta kendileri boğulurlar.

Bu hafta Cumhuriyetimizin İlan edilişinin 87’nci yılını idrak edeceğiz. Açık ve örtülü tehditlerle. Cumhuriyeti cumhuriyet yapan değerleri unutanlara sözüm var.

Cumhuriyetimizin temel taşları; Dürüstlük(demokratiklik), Laiklik, sosyallik, adillik, eşitlik ve insan haklarına saygıyı içeren, özgür ve tam bağımsızlık ilkesiyle beslenen “Çağdaş uygarlığı aşma” mücadelesi asıl hedefidir.

Cumhuriyetimizin asıl değerlerinin içinin boşaltılarak, yaratılmaya çalışılan ucubeyi anlamaya çalışıyorum. Bu duygular içinde, Cumhuriyetimizi bize emanet edenlere, koruyup, gözeten şehit ve gazilerimize saygılarımı sunar, ışıklar içinde olsunlar diyorum. Cumhuriyetimize hayınlık yapmadan yaşamayı göze alanların, Cumhuriyet Bayramlarını kutluyorum.

DÜNÜ, DÜNE GÖM

2011-02-04T03:59:00.001+02:00

“Her insan mutlu olamaz...
Çünkü; gereğinden fazla özler dünü,
Hak ettiğinden fazla düşünür yarını
Ve hiç hak etmediği kadar bilinçsizce yaşar bugünü...

Her insan mutlu olamaz...
Çünkü; gereğinden fazla özler hayatından çıkanları
Hak ettiğinden daha büyük umutla bekler hayatına girecekleri
Ve asla göremez yanı başındakileri…”

Bu günün köküdür dün, yarını besler bu gün

.Sanki gelmeyecekmiş gibi yarın, eser gürleriz göklere. Ne başın değer göğe, ne ayağın batar yere. Hiç ölmeyecekmiş gibi, kendimize veririz bir hava.

Gününü, gün etmektir, yaşamaktır amacımız; günü bedava. Bedava geldik dünyaya, bedava.

Dünü, düne gömmeden yaşarız, koklarız, bir hava. Yaşamın gerçek değerlerini toz eder, serperiz rüzgara.

Dünü düne gömerken eller kalkar havaya. Dilekler tohum atar yarına. Tohum düşerse verimli toprağa, bire kırk verir kardeşlenir gelir dünyaya.

Kardeşin kardeşi boğmayı beğenmediği dünya, kayalıklar. Kayalıklar üstünde bir ayrık. Yağmuru alınca,kırk yıl sonra, az kalsın ölecektim diyerek şükretmiş yağmura.

Kendi sabrını beslemiş,suya kavuşuncaya kadar.

Biz İnsanız.

Tanrının lanetine uğramışız nankörlüğümüzden.

Şimdi; Barış, kardeşlik dostluk isteriz bir birimizden.

Ne ektinse yarına? Onu biçeceksin, o gelecek kucağına.

Sonra;
Bu asi çocuk benim mi diyeceksin? Kendine.

Bir birimizi aşağılaya, aşağılaya; öteleye öteleye, iteleye iteleye geldik bu güne.

Azeri lehçesiyle;

“GECELER HAYRA GALA.”

T.T.T… AÇILIMI

2011-02-04T03:57:00.001+02:00

TERBİYE:İnsanı, insan yapan değerlerin verildiği içselleştirme işleminin genel adı. Terbiyenin sosyal ve kültürel temelleri üzerinde yükselen bir ulus dünya üzerinde esen sert rüzgar ve fırtınalara karşı dik durur. Çağdaşlaşma yolunda sert adımlarla ilerler.

TOLERANS:Esnemeyen kumaş yırtılır, yırtılan kumaşın değeri düşer.Yaşadığımız olumlu ve olumsuz olayları duygu ve düşünce dünyamızda yeniden harmanlayıp güncel yaşamın gerçekleriyle uyumlu duruma getirmenin öteki adı. Özümleme, yeni ürün olarak ortaya koyma . Yaratma, şekillendirme, biçimlendirme gücü.

TABİYET:Aidiyet. Bağlılık. Kaynak. Bağlılık. İçtenlik. Bütünsellik. Yakınsallık. Geldiğin, olduğun, çoğaldığın, biçimlendiğin, beslendiğin büyüdüğün, adam gibi adam olduğun maddi ve manevi değerler.

TABİAT: Toprak, su, hava, canlı ve cansız varlıkların; varlıklarını devam ettirdikleri değerler sistemi.

TABABET: Tabiattaki varlıkların en üstünü insanın varlığını sürdürme, sağlıklı yaşamasına, insanca var olmasının sebep ve sonuçlarını araştırır. Onarıcı, koruyucu tedbirlerle insana sahip çıkar.

TANIK : Zaman içinde yaşananları gören, bilen, yaşayan. İnsanın, ve insanlığın gelişimindeki aşamalara katılan. Maddi ve manevi anlamda, İnsanın kendini geliştirmesi anlamında yaşanmışlıklardan dersler çıkaran kişi. Canlı varlık. Cansız tanıklar; fosil, eser,kitabe, sit gibi isimlerle anılır.

TIKANIK: Olağan yaşamın, oluşumun, gereklerinin önüne engelle konulmasıyla yaşanan durum. Arktan, hortumdan, borudan, akan suyun geçişinin engellenmesi. Damarlarımızda ki tıkanıklık yaşamsal durumuzu, Düşüncemizdeki tıkanıklık sözlerimizin anlamını etkiler.Yollardaki tünelin tıkanması trafiği durdurur

TAKIM: İş, oluş ve hareketlerin gerçekleşmesinde yaratılan birlik. Çalışma grubu. Avadanlıkta bulunan aletlerin tümü. Gerçekleştirilecek işe göre kullanılan araç ve gereçlerin tümü.

TAKAS:Değiş,tokuş. Alanda, verende memnun. Aldatma, kandırma, hilebazlık, hokkabazlık yapılmadan, karşılıklı dengeleri koruyan barış aracı.

TOROS:Yurdumuzun güneyini, batıdan doğuya kaplayan, Ak Deniz’e parelel dağ silsileleri. Batı Toroslar, Orta Toroslar. Doğu Toroslar olarak tanınır. Araba markası değil. Anadolu coğrafyasının reklam için kullanılması.

TAY TAY: Bebeklerin ayakta durması. TAY: ayakta DİK durmak. At yavrusu.TIRIS: Uygun at yürüyüşü.

TİRİT: Etli ekmek aşı. TAM:Eksiksiz. TAMTAM: Tehlike çanları. TARİH: Dün, bugün.

TEOKRASİ: İnsani ilişkilerin, dini temellerle dayandırılarak düzenlenmesi. Din kurallarının, toplumu yönetme gücü olarak kullanılmaya dayanan devlet yönetimi.

TOPLUM: Renk, ırk, dil, düşünce, felsefi inanç, kültür farklılıklarının düşünülmeden barış içinde birlikte yaşayan insanların tümü.

TINTIN: Tıngır elek, tıngır saç. Bom boş. Kafa, cep, insani ilişkiler. Göstermelik, samimiyetten uzak davranışlar. Eğitim, öğretim, Bilimsellikten uzak üretim ilişkileri.

TOKAT: Ağaçtan ev. Yüzümüze yediğimiz bir başkasının elinin şaplağı.

………………………………………………………………………………………………………..

“ULUSLAR ARASI HAYVANLAR I

2009-12-05T18:49:00.001+02:00

Doğa dediğimiz kavram, canlı cansız tüm varlıkların tümüyle bütünleşiktir. Biz insanlar, bu sistem içinde ey yüksek şekilde yaratılmış akıllı yaratıklar(eşref-i mahlukat)larız. Kırk yıl öncesi Tarım öğretmenimiz Sayın Şaban Yaylalı Zooloji dersimizde söylediği şu cümle kulaklarımda çınlar.

“-Hayvanlar aleminde et yiyenler, ot yiyenlere hükmeder.”La Fontaine, Beydaba..gibi ustaların Fabllerini okuduğumuzda, çevremizi gözleyip, izlediğimizde bunu görmek mümkün.

Her yıl 4 Ekim “ Uluslar arası hayvanları Koruma Günü” olarak kutlanır. Hayvan severler tepkilerini, yakınmalarını, basın yayın ve çeşitli etkinlikler yoluyla duyurmaya çalışırlar.

Canlıların yaşama haklarının korunması, doğadaki canlı türlerinin çevre kirlenmesi, avcılık, ticari çıkarlardan…korunması anlamındaki etkinlikler çok anlamlı.

Zaman içinde işin siyasi, insani boyutları değişerek, inanlığın be doğanın korunması sınırlarını aşarak dünyaya ve verene hakim olma hayalleri, savaşlar, bilinçli yapılan faili meçhul orman yangınları, sanayileşme, eğitimsizlik, küçük çıkarlar yaşadığımız mekanları yaşanılmaz kılmaktadır.

Hani kırk elli yıl öncesinin leylek, turna, ördek ve göçmen kuş kafilelerini hiç yakında gördünüz mü? Göremezsiniz, göstermezler. Aşırı nüfus artışı, kontrolsüz sanayileşme, test kitapları yaprakları arasına sıkışmış bir eğitim ve öğretim düzeni.

Hayvanlar alemine en üst derecede bakarsak; Akıllı ve akılsız hayvanlar diyerek tasnif edebiliriz. Akılsızlar alemini öğretmenim tasnif etti. Akıllı olanlarını ben tasnif etme cüretini göstereyim.

Ulusal ve uluslararası diyerek tasnif edersek yerinde olur mu? Olsa da olmasa da ben yazdım oldu gibi.. uluslararası hayvanlar, kendi uluslarının geleceğini garantiye almak için ulusallardan yararlanırlar.

Yararlanma üzerine,ALINTI bir öykü ekleyelim.

“BİLMEK, DÜŞÜNCE İLE DENEYİMİN SONUCUDUR...

"Ben bilirim"cilere ithaf edilir.

“Öğrenme psikolojisinde en akıllı yol, söylenilmek istenileni, gene kendi hasmına söyletebilmek- yedirebilmektir... Ancak bunu yaparken de amaçlanan görüşü, hasmın kendi görüşü haline getirmek hünerini gösterebilmektir... Kısaca sonuca ulaşıldığında, hasım neyi yediğinin farkına bile varmamalıdır...

Hikayeye göre, bir Alman, bir İtalyan, bir Fransız ve bir İngiliz aralarında köpeğe hardal yedirmek konusunda iddiaya tutuşurlar.

Alman önceliği alır, hardalı topak yapar ve köpeğin ensesinden tutarak zorla ağzına tıkar... Hayvanın ağzı yandığı için hardalı yemez ve çıkarır...

İtalyan hemen atılır, öyle olmaz der ve hardalı makarna şeklinde ufak parçalar halinde bölerek, köpeğe yedirmeğe çalışırsa da, hayvanın ağzı gene yandığından o da başaramaz...

Fransız da, konuya kendi açısından yaklaşarak, hardalı önce sulandırıp, sos olarak köpeğe yedirmek için uğraşırsa da, bu uygulama ile de bir sonuç alamaz...

Sıra İngilize geldiğinde, İngiliz, önce köpeği okşayarak yanına çeker, sırtını sıvazlar, sonra, hardalı topak yaparak hayvanın poposuna yapıştırır. Köpek ardı yandıkça başlar hardalı yani arkasını yalamaya, kısaca, canı yandıkça yalar, yandıkça yalar ve sonuçta yalaya yalaya hardalı bitirir...... .

Akıllı ülkeler, hedef ülkeleri istedikleri çizgide tutabilmek için onlara hardalı öyle yedirirler ki, o ülkeler neyi yediklerinin (?) farkına vardıklarında iş işten çoktan geçmiş olur!” (ileti paylaşımından)

Sonrasınagelince; Sokaklarda,”Kendim ettim kendim buldum eyva eyvah!…”damardan ezgilerini dinleriz.

GÜN SENİN, BAYRAM SENİN

2009-12-05T18:48:00.001+02:00

“Eğilmez Başın Gibi,
Gökler Bulutlu Efem,
Dağlar Yoldaşın Gibi,
Sana Ne Mutlu Efem Efem

Sabah Yıldızı Gibi,
İçime Doğdun Efem,
Bir Yaz Güneşi Gibi,
Bağrımı Yaktın Efem Efem.

Oyna Yansın Cepkenin,
Yansın Güneşten Tenin,
Gün Senin, şenlik Senin,
Bayramın Kutlu Efem Efem.

Oyna Yansın Cepkenin,
Yansın Güneşten Tenin,
Gün Senin Senlik Senin,
Bayramın Kutlu Efem.Efem.”

Ege yöremizin yiğitlemelerinden yola çıkalım. Yolda aklımıza neler düşecek düşünüp taşınıp aktaralım. Öğretmen Okulumuzda müzik dersimizde mandolinde seslendirme sınavı parçasıdır. O günden bu güne severim, dinlerim.

Bir müzik parçasını sevmek ayrı, dinlemek ayrı, yorumlamanın ayrı olduğunu yıllar sonra anladım. Sözlerin yorumuyla, seslerin yorumlaması, şiir olarak yorumlamanın ayrı, ayrı keyfini yaşamak, insanın yaşama sevincini artırdığına inanırım.

“Efem”, dediğimiz erkek değil. Yanlış anlaşılmasın. Anadolu’muzda, Kurtuluş Savaşımız döneminde nice erkeği cebinden çıkaran kadınlarımızın isimleri bu sayfalara sığmaz yazmakla.

Haksızlıklara direnen, atik, pratik, atılgan, yürekli, korkusuz, hak yememiş, kimsenin dedi kosununu, kimseye çamur atmamış, alnı açık insanımız için kullanılan bir sıfat olarak “Efem”i algılamak gerekir. Yöremizdeki adı; EFE, bir başka yöremizde DADAŞ, Bir başka yöremizde UŞAK, bir Başka yöremizde SEYMEN…olarak isimlendirilirler.

Halkımızın güvendiği insandırlar. Hakkımızı , namusumuzu ve can ve malımızın koruma gönüllüsüdürler. Seçkin insanlar olup, aydınlıktan, barıştan yana tavır alırlar diyerek algılıyoruz.

Zamanında, Efelerin mekanları dağlardı, yoksulumuzun yanıydı, vatanımızın, bayrağımızın yanıydı. Şimdi güneşten teni yanan efeler gördünüz mü? Nerede gördünüz bende öğreneyim? Cepkenli efelerimizi yöresel folklor oyunlarında izliyoruz. O güzel, yiğit, alımlı çalımlı heybetli görünüşleriyle.

Şimdi efeliğin bıçımı değişti. Takım elbise, pembe kravat buzağı yalama saç, kaftan varı uzun burunlu rugan ayakkabılar, elde tesbih, zıpkın gibi delikanlılara ne dersiniz?. Cep delik, cepken delik, cepte yok metelik. “Heyt! Çekilin u len var mı bana yan bakan? “Ben kimim biliyor musun?

Ben de; efeye bakın, efeye diyorum. Hey gidi hey!.. ne günlere kaldık. Balıkesir de resmi baş vuru yapan işsiz insan ve genç 24 bini aşmış. İşsizlikle mücadele için Ankara’da yapılan bir toplantıda tüm il müdürlerini fırçaladı sayın bakan. Ben televizyonların yalancısıyım. Dinledik ve gördüklerim bunlar.

Efelenen efelenene haydi hayırlısı.

ATAM’I GÖRDÜM!..

2009-12-05T18:46:00.001+02:00

Mor cepkeninin pulları parıldıyordu karanlıklar içinden. Zeybeklerin başında, kartal gibiydi kanatları. Türkiye üstünde süzülüyordu dör bir yandan. Bir görseydiniz kanat çırpışını çağlara meydan okuyordu.

Derin uykumdan uyanmak istemiyordum. Düşüm, yeni düşüncelerin esin kaynağı olsun istedim. Oldu, hem de nasıl oldu. Her gün yüreğimde yeni sızılar nüksetti.

Zeybeklerin en yakışıklısı, sekişinde bir kıvraklık, çöküşünde bir endam, çağlara meydan okuyan, diz vuruşuyla düşmanın yüreğini hoplatan, altın sarısı rengiyle, zaman içinde, ışıl ışıldı. Karanlıkları boğan, özgürlüğe yol açan, akıl ve bilim öncüsü.

Gökyüzünde yıldırımlar, yeryüzünde fırtınalar, denizlerde dalgalar selam durdu önünde. Ormanların uğultusunda, ülkemizin akarsuların çağıltısında, bulutların gürültüsünde, trenlerin tıkırtısında, kağnıların gıcırtısında, tozlu yolların tozunda, vapurların pufultusunda, arıların vızıltısında, denizlerine dalgasında… onun sesini duyuyorum.

Uygarlıklar içinden geliyordu gemisi. Akıl ve bilim yolcusu insanların bindiği çağdaş uygarlık güvertesinde yolcularını kucaklıyordu.Kılıcını kınına sokmuş. “Yurtta sulh, cihanda sulh.” Barış türküleri çalıyordu tüm orkestralar, meydanlar gümbür gümbürdü. Düğün dernek kurulmuştu, ülkem bir baştan başa. “-Ulusum bir daha savaş görmesin, Yurdum kanlı savaş meydanı olmasın” diyordu.

“Fabrika dumanları sağlık,mutlu, müreffeh bir ülke için tütsün. Okul zilleri; insan için, insanca eğitim- öğretim için çalsın. Adalet terazisi herkes için eşit tartsın” diyordu karanlıklar içinden.

Kaşlarını çatarak, gözlerime bakarak soru sordu. Hani “… yeni nesil sizin eseriniz” olacaktı? Ne oldu? Ne yaptınız ülkeme?

Sus pus oldum. Kızardım bozardım. Ikındım sıkıldım ne yanıt vereceğimi bilemedim?

Gözümün içine bakarak dedi ki;

BENİ SEVMEK DEMEK!..

“Yaşatıyor musun devrimlerimi,

Götürebiliyor musun yeni çağlara?

Yazıyı, kılığı, hür düşünceyi

Örnek ediyor musun uluslara?

Atabiliyor musun zihinlerden

Softalık, gerilik ve tüm karanlığı?

Adın var mı yeni buluşlarda?

Köye sokabildin mi aydınlığı?

Sevebiliyor musun düşmanını?

Bolluk mu bir uçtan uca vatan?

Derim ki yolumda yürüyorsunuz,

Büyüğünden küçüğüne o zaman.”(H.Yağcıoğlu)

Işığın, yeni çağları aydınlatsın. Aramızdan ayrılışının 71’inci yıldönümünde önünde saygıyla eğiliyoruz. Ruhun şad olsun. Kurduğun Türkiye Cumhuriyet’i sonsuza dek yaşasın.

KASIMPATILAR AÇTI

2009-12-05T18:45:00.001+02:00

KASIM ayı geldiğinde bir hüzün kaplar içimi. Sebepsiz hüzün olur mu? Demek ki oluyormuş. Olan nedir? İnsanın içindeki kin, nefret yerine, sevgi, muhabbet, şevk, aydınlanma, bilgilenme, paylaşma...alsa diyorum. Toplumumuzu yaralayan, ulusumuzu hüzünlendiren düşünceler ve eylemler yerine, geçmiş ve geleceğine ışık tutan düşünceler yeşerse. Gelmiş ve geçmiş değerlerin üstüne amiyane deyimle sirke dökülmese ne güzel olur.

Kullluktan, ümmetliğe, tebalıktan kurtulsak vatandaşlığa ulaşabilsek. İrdeleyen, sorgulayan, sebep ve sonuçlar arasında karşılaştıma yapıp kendi geleceğini kendi kendi kuran bir insan olsak kim ne der biz. Mutlu, müreffeh bir TÜRKİYE yaratma sevdasına gönül verenlerin tohumlarının toprağa düştüğü zaman dilimi olması içimi burkuyor.

Hepimiz yeryüzünde birer kuluz, hepbirlikte bir ümmetiz,adı Türk kendi Türk, aslı Türk. Nesli Türk olan geçmiş ve geleceğin tebasındanız.

Kutsal nehirleri besleyen akarsu yataklarından süzülüp gelen “ASİL” bir ULUSUN torunlarıyız. “Bunun için”GÜMÜŞDERE DURMAZ AKAR...” Bu toprakları sular, bize vatan yapar. Ecdadımıza ihanetin bedelini, parçalanarak, bölünerek, un, ufak olarak ödüyoruz...

Çünkü; “DAĞBAŞINI DUMAN ALMIŞ...” “ Yürüyelim arkadaşlar...” diyenler, yürü ya kulum diyen kervana katılıp birer birer yürüyüşten ayrıldılar.Kendi sermaye ve sürülerini, kullarını, mürütlerini, cemaatlerini, aşiretlerini, tarikatlarını kurup besleyerek, siyasal sistemimizin tüm nimetlerinden yandaşlarını besleyp büyüttüler. sistemi iç ettiler. Demokrasi adına.

Anadolu insanımızın duygusallığından yararlanıp; yıkılmış yakılmış vatan topraklarının işgalcilerin elinden kurtarıp, imar,, mamurlaştırılması sırasında yoksullaştırılan, muhanete muhtaç edilen vatan çocuklarını toplayıp eğitip, kutsal dinimiz,inançlarımız, etnikite yapımız, bölgesel farklılıklarımız kullanılarak, sinsi emellerini gerçekleştirecek ihanet çetelerini kurdular, siyasallaştılar.

Tüm Cumhuriyet Kurumlarının hücrelerine yerleştiler. Bu kurumların asli görevlerini yapamaz duruma getirdiler.Kendini pek laik görenler,Atatürkçüyüm, halkçıyım, devrimciyim, ilericiyim, milliyetçiyim, mukaddesatçıyım, yurtseverim... diyenler sağ olsunlar. Yakalarına papuç gibi rozetler, başlarına benim gibi kirli şapka takanlar, ellerine pankartlar alıp sokak gösterileyle kendilerini uyuttular, uyuşturdular.

Siyasal anlamda parçalandılar. Küçük olsun benim olun benim olsun denilen bir kısır döngüyle bir birlerine girdiler. Kullarını, müritlerini, tebasını alıp gidenler kendi şemsiyelerin açarak yağmurdak kurtulacaklarını sandılar.

Kasımpatılar açtığına içimi bir ferahlık kaplıyor. Rengarenk kokuları ruhumu okşuyor. Renklerini unutuyorum. Gözlerimi yumup kokluyorum, BU KOKU; içimi ısıtan, önümü ışıtan, Mustafa Kemal Atatürk’ümüze omuz veren, güç veren Yurdumuz insanın kokusu.

CUMHURİYET'TEN

2009-12-05T18:43:00.001+02:00

Unuttuk. Unuttuk. Unuttuk. Unuttuk aşkı sevdayı. Unuttuk vatana milletin geçmişine dair ne varsa. Unutturdular, Unutturmaya devam ediyorlar.

Dünkü Yurdumuzun Paylaşımcıları bugün hepsi sırtımızı sıvazlıyorlar. Haydi aslanım. Sen neymişsin sen. Dağları devirirsin istersen. Dinle eğer bizden kız istersen. Size bıyıksız efenin gönül macerasını sunalım.

“Hikaye bu ya;

Vaktiyle Ege’nin yüksek dağlarında; gerçek ve kırık efeler yaşarmış.

“Efe, astığı astık kestiği kestik. Eni boyuna denk. Burma bıyıklı, kasaturası belinde, dalyan gibi delikanlı narası dağları inletir, “kaçılın uleeeeen, kim o bana yan bakan” dediğinde. Ama bir eksiği var. Hiçbir kıza aşık olmamış.

Bir gün şeytana uymuş, gece kasabaya inmiş. Efeyi kasabada gören gayri Müslim Zengin eşraftan birisi korkusundan efeyi evinde ağırlamış. Ne olduysa o gece olmuş. Efe Konağın biricik kızına aşık oluvermiş.

Sabah güneşle birlikte dağa dönmüş. Bizim efenin uykuları kaçmış. Nasıl etsem, nasıl kurtulsam bu dağ yaşamından diye kuramalar(hayaller) kurmuş. Kızı babasından istemiş.

Kızın babası;Kızı sana veririm ama üç şartım var diyor.

Birincisi;-Bıyıklarını bizim gibi keseceksin medeni olacaksın, dağda bir ay gezeceksin.

Bizim efe celalleniyor;- Bıyıksız efe mi olur ulen diyor ama,adam nuh deyip peygamber demiyor.Kız babasının sözünden çıkmıyor. Sonra iki şartımıda yerine getirirsen kız senin diyor.

Güçte olsa bıyıkları keser. Dağdaki otoritesi sarsılır ama dağ arkadaşlarını ne dediyse inandıramaz. Bir ay sonra, diğer şartları öğrenmek için şehre iner.

İkinci şart olarak;- benim kızım çeyiz düzmek ister. Sen nasıl olsa benim malın üstüne konacaksın. Öyleyse şimdiye kadar dağda biriktirdiğin altınları getir diyor.

Efe dağa çıkar; silah arkadaşlarının paylarına borç alır, tüfeğini yeddi emin olarak verir. Altınlarla şehre gelir. Kızın babasına dikilir. Kızın babası; Yüzük takılmadan sen evimde oturamazsın. Sen şimdi bizim evin bahçıvanın yanında kalacaksın diyor.

Üçüncü şartım; yarın Nişan töreni için konuklarım gelecek, onların yanında beni mahçup etmeyecek şekilde yürüme konuşma ve davranış derslerini kızımdan alacaksın diyor.

Akşam olur; Tüm konuklar yerleşirler. Dağ arkadaşları ve şehir arkadaşları önüne çıkan efemi gören şaşırır. Tüm efemsi davranışlar yerine rakkasvari davranışlarla kız babasının önüne gelir, kızınıza talibim der.

Ha sittir!..-Benim senin gibi biçimden biçime giren adama verilecek kızım yok, diyerek efeyi halkın huzurunda rezil eder.”

Öykü bu. Ayrıntı ve isimleri özellikle kullanmadım. Cumhuriyet aydınlığından ve halkın gücünden korkan, yerli ve dış işbirlikçi ganimet paylaşımcıları tarihin her döneminde, halkın gözüne kum serperek halkı kendi çıkarları kullanmanın yolunu bulmuşlardır.

86’nci ilan yılını kutlayacağımız “CUMHURİYET BAYRAMI” Mustafa kemal Atatürk’ümüzün “En büyük eserim CUMHURİYETTİR…” diyerek övündüğü; “YOKTAN VAROLUŞ DESTANIDIR.”

A B DAYİİİ...

2009-12-05T18:41:00.000+02:00

“Türkiye bugün, tarikat-siyaset, aşiret sarmalında... “(Basın)

“Neredeyse üç aydır “açılım”dan söz eden siyasal iktidar, somut projelerle kamuoyunun karşısına çıkmıyor...”(Basın )

“Tümü de demokrasiden, özgürlüklerden söz ediyor, Türkiye’nin nurlu ufuklara doğru yürüdüğünü anlatıyorlar…”(Basın)

“Cumhuriyet’i kuran Mustafa Kemal Atatürk’e açık açık dil uzatılıyor, Aydınlanma Devrimi aşağılanıyor…”(Basın)

“Demokrasi ve özgürlüklerin amaç değil, araç olarak kullanıldığı bir dönemden geçiyoruz...(Basın)

“Halk yılgın! Halk tepkisiz…”(Basın)

“Ege ve Marmara’da zeytin, pamuk, incir, üzüm, Trakya’da ayçiçeği, Karadeniz’de fındık üreticisi borç batağında...” (Basın)

“Sandık çoğunluğuyla iktidara gelen …, “ben yaptım oldu” mantığıyla ülkeyi yönetiyor..”(Basın) Türkiye böyle bir dönemi son 50 yıldır hiç yaşamadı!

“Anadolu’da esnaf kepenk indiriyor, iflas eden sanayiciler ve işadamları intihar ediyor…”

“Yargıyla, TSK’yle kavgalı bir siyasal iktidar…”(Basın)

“Tarikat-siyaset-aşiret üçgeni, devletin tüm kurum kuruluşlarında egemen.”

Ben basının yalancısıyım, “Vallah, billah yalanım yok, hilafım yok” tvlerden.

Bu “manzara -i umumiyeyi” ben mi yarattım? Hovardalık yaparak. Şunu unutmamalıyız.

Altı yüz yıllık DEVLET İ A Lİ ‘NİN yürüyüşünü duraklama, gerileme ve dağılmayla sonuçlandıranların düşünceleri.

Anadolu topraklarına sıkışan koca DEVLET İ A Lİ ‘NİNDE ÖZÜ ANADOLU VE TRAKYA İNSANLARI TÜRKİYE’yi NASIL YARATTI?

“Çanakkale’de düşmana karşı konuldu. “Sizlere savaşmayı değil ölmeyi emrediyorum!... ’’ diye Mustafa Kemal direniş emri vermişti. Çanakkale’de ilk kıvılcımla vatan topraklarının korunacağı anlatıldı. 1919’da Samsun’da bir ışık doğdu. Bir umut, bir güven!.. Karanlıklara itilen vatan aydınlığa, bağımsızlığa susamıştı. Mustafa Kemal, vatanın imdadına koşuyordu”.

Mustafa Kemal; “Halk için, halka doğru, halkla beraber’’ bütünleşmesinin gerçeğe dönüşümünü yaşıyordu. Ordusu “Bir köylü ordusuydu.’’ Anadolu’yu bir umut kaplamıştı. Halk, Mustafa Kemal’le bütünleşti, ona inandı. Zorlu savaşlar sonrası Mustafa Kemal’in ordusu ULUSUMUZUNA ACLARINI DİNDİRDİ. Anadolu aydınlığa ilerliyordu. Yeni düşünceler, yeni bir devletin, “TÜRKİYE CUMHURİYETİ’İNİNdoğuşunu müjdeliyordu. 29 Ekim 1923’te “Meclis Hükümeti’’ yerine “Türkiye Cumhuriyeti’’nin kurulması TBMM kararıyla sağlandı.” Diye derslerimde anlattım, meydanlarda nutuk attım.

86.İLAN YILINI YAŞAYACAĞIMIZ CUMHURİYET BAYRAMININI KUTLAMA SEVİNCİNİ Mİ YAŞAYAYIM, KENDİMİ Mİ İNKAR EDEYİM?

arife tarif

2009-12-05T18:40:00.001+02:00

86’ncı ilan yıldönümünü yaşadığımız Cumhuriyet Bayramını kutlamanın derin sevincini yaşıyoruz. Bu sevincimizi yaşarken, kedilerini mu memleketin öz evlatları sanan bebek katillerini karşılama törenlerini izlerken içimden terör ve ayrımcılığa tiks,nti ve mide bulantısı içindeyim.

Cumhuriyet’imizin tüm olanaklarından sonsuz biçimde yaralananlar, kendilerinin piyon olarak kullanıldıklarını anladıklarında BARIŞ HAVARİLİĞİNE soyunduklarını görüyoruz.

Dünkü “üç beş çapulcu”, bugünün dağ eşkiyaları ve bebk katilleri, uyuştucucu tacirleri, yıllarca kendilerine acındırdılar. Bölücülük batağına saplanıp kaldılar.

Bu yıl 86. yıldönümünü kutladığımız Cumhuriyetimizin ilanı uzun ve güç bir süreç sonucunda gelinmiş bir son noktadır.

Üç maddeden oluşan kısa ve yalın bir yasa tasarısı hazırlayarak ertesi gün Cumhuriyetin ilanına karar verirler.:

1- Türkiye Devleti’nin hükümet biçimi Cumhuriyettir. 2- Türkiye Devleti Büyük Millet Meclisi tarafından yönetilir. 3- Türkiye Devleti, yönetim birimlerini bakanlar kurulu aracılığıyla yönetir.

Burada yapılan şey apaçıktır: Cumhuriyeti şeklen ilan etmek. 23 Nisan 1920’de Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açılışıyla egemenlik milletindir görüşü temel söylem olarak ele alınmıştır. Dolayısıyla da 23 Nisan 1920’de Cumhuriyet devlet şekli olarak zaten ilan edilmiştir.

27 Eylül1923’te Neue Freie Preese muhabirine verdiği demeçte Gazi Mustafa Kemal şöyle demiştir: “Yeni Türkiye Anayasası’nın ilk maddelerini size tekrar edeceğim. Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir. Yürütme gücü, yasama yetkisi ulusun tek ve gerçek temsilcisi olan Meclis’te toplanmıştır. Bu iki

Mustafa Kemal’in Cumhuriyeti seçmesindeki en önemli neden, Cumhuriyetin özgür düşünceye dayalı olmasındandır.

Henüz 1906 yılında Mustafa Kemal, Vatan ve Hürriyet Derneği’nin Selanik şubesini kurarken şu sözleri söylüyordu: “Özgürlük olmayan bir ülkede ölüm ve çöküş vardır. Her ilerlemenin ve kuruluşun anası özgürlüktür.” İlerlemenin, çağdaş bir devlet ve toplum olabilmenin, demokratikliğin temel ölçütü özgürlüktür.

Özgürlük önce akıl alanında bağımsız olabilmektir. Dogmalara dayalı bir düşüncenin dışına çıkarak laik bir düşünce yapısını kendisine çıkış noktası almaktır. Bu nedenle de tam bağımsızlık düşüncesi yeni devletin, yani Cumhuriyetin ve çağdaşlığın temelidir, özüdür.

Bu bağlamda duymayanlar duysun, anlamayanlar anlasın. Kanı, kanla yumaya kalkanlar akıttıkları kanda boğulmaya mahkümdurlar. Cumhuryet Bayramınız Kutlu Olsun.

Top of Form

Bottom of Form

2009-12-05T18:19:00.001+02:00

YÜZ YÜZE

2009-10-07T23:09:00.001+03:00

“Yüz yüzden utanır” diyorlar. Doğruluğu yanlışlığı bir tartışma konusu(münazara). Biz yine aklımız erdiğince, dilimiz döndüğünce, başlığımızın anlamına bir derinlik verelim diyerek yola çıktık.

Genel ve özel anlamda, tartışma kavramı yeniden anlamlandırılmalıdır. Bizim anladığımız anlamda tartışma; kavganın, ağız dalaşı olarak yapılması. Amiyane ve etik olmayan davranışların sergilendiği davranışlar manzumesidir.

Sokaklarda, sohbetlerde, yerel ve genel basında köşe yazarları arası küfürleşme, çamur atma savaşlarında egemen davranış dizini olarak tanımlamak mı, yoksa; İNSANİ TEMELLİ İLETİŞİM mi olmalı, bilemiyorum?

Bilemediğim ve bilmek istemediğimiz, tartışmanın bir adabı, usulü erkanı olmalı. İnsanlar birbirlerine yüz yüze söylemediklerini, art aradan söylemeleri dedi kodu ve arkadan konuşma, kov, kıybet, dedi kodu, vesvese yaratma amaçlı davranışlardır.

Etik ve ahlaki olmayan bu davranışlar, toplumların bozulmasının mayasıdır. Bu sebeple sokaklarda, dinlenme alanlarında insanlar arası anlamlı söyleşiler üretilememesi insanların yalnızlaşmasının kaynağıdır.

İnsanlarımız, dinlenme alanlarında, bir birlerinin yüzüne bakmaksızın zaman geçirmektedirler. Dinlence mekanlarının, zamanla boş zaman öldürme, işkence alanlarına dönmediğini inkar edebilir misiniz?

Yüz yüze mekanların durumları böyle olunca, yüz yüzden utanmaz. İnsanlarımız zamanla arsız ve yüzsüz davranışlar kaşısın da savunma durumuna geçerek, karşı tarafın arsızlığına arsızlıkla yanıt vermeye zorlandığını yaşıyor ve görüyoruz.

Bu durumda yüz yüzden utanmıyor. İnsan görünce, insan insandan yüz buluyor.

Tartışmanın asıl anlamı; doğruya, gerçeğe ulaşma yollarının aranması, bu yolların en doğrusunun seçilmesi yönteminin belirlenmesi etkinliğidir.

Bilimsel anlamda; yaşama eleştirel bakış kazandırmaktır. Bin yıllarca önce büyük düşünce insanı SOCRATES’in insanlara sorduğu sorular; Ne, Neden, Niçin, Nasıl, Nerede. Kim? Hangi? mı? mi? Mu? Mü? Gibi sözcüklerle insanlığın aydınlanmasına yönelik çalışmaların önünü ışıtmaya çalışmışlardır.

Bu anlamda; “Yüzüne bak silaha davran.” Söylemi yersiz ve anlamsız gibi gelebilir. Devamında; “Yüzler yalan söylemez” söylemi anlamlı gelebilir. Her iki söylemde ki haklılık payını ortaya çıkarmanın yolu kavga ederek değil, sakin ve sükunetle akılcılıkla, konun ayrıntılarına inilerek düşünülüp seslendirilmeli gerçek anlamlar ortaya çıkarılmalıdır.

Yüz yılların deneyimlerini yaşayan insanlığımız sayısız kere, yüzlerine değil gözlerinin içine bakılarak aldatılmanın acısını yıllar boyu yaşamıştır. Bu deneyimlerle savunmaya geçer duruma gelmiştir.

Görülen dur ki insanlarımız, insanlığımızla yüz yüze gelmenin sıkıntılarını yaşamaktadırlar.

UYAKLI VE ANLAMLI

2009-10-07T23:08:00.001+03:00

Ezeli güzelliğimizdir. Yakışıklı, fiyakalı, alımlı, çalımlı, gösterişli olana hemen gönlümüz akıveriyor. Birde uyaklı, ayaklı, rol yaparak karada, havada, denizde, kumsalda halkımızın önünde parendeler, taklalar atabiliyorsak, bakın alkışa.

İnsani değerlerde neymiş? Doğruluk, dürüstlük, yiğitlik, yardım severlik, dayanışma, konukseverlik, insanı her değerin üzerinde görmekte nedir? Yenilir içilir, getirisi ne kadar? Benim cebime dokunmasında. İş yapıyor görüneyim. Ortalıkta gezinivereyim. Herkes boyumu görsün. Gerisi boş…

Nasıl giriş uyaklı ve fiyakalı oldu mu? Olsa da yazdım, olmasa da…

Meydanlar ısınmaya başladı. Tüm cümleler,- CAĞIZ,-CEĞİZ … heceleriyle bitecek. Bizlerde ağzımızı açıp, burnumuzdan nefes alıp dinleyeceğiz boş vaatleri. Herkes dinleyecek susacak hatipler karşısında. Vatandaş sustukça hatipler çoşacak, vatandaş çoşup soru sorduğunda, DUYMAZLIKTAN gelinecek.

Saddan samandan yanıtlarla, konu yatağında çıkarılacak, efelenenler bile olacak. Sorulan sorulara burun kıvıranlar, oda kim miş? Diyenleri seyredeceğiz kalabalıklar arasından.

Tüm yaşadıklarımız yok sayılacak. Pembe tablolarla süslenecek hayallerimiz. 1 Nisan şakasıyla gireceğiz güzel günlere. Unutacağız, tüm yolsuzlukları, hırsızlıkları, adam kayırmaları. İlkbaharın yeşillikleri arasında kaybolacak tüm doğanın diğer renkleri. Güneşli günleri görünce gevşeyeceğiz. Herkes, dağlara, bayırlara, ovalara kırlara koşacak bir lokma için.

Fabrikaları bacaları bir başka tütecek. Arabaların eksozlarından bir başka duman tütecek. Sonra başlayacak; keşke elim kırılaydı. Ağzınızdaki Allah razı olsunların yerini yakınmalar, beddualar. Sokaklar yine dilencilerin egemenliğine kalacak. Eşkiyalar cirit atacak ortalıkta. Eski zamanlarda, eşkiyaların mekanı dağlardı. Şimdi ovalara, kentlere indiler. Renk renk, boy boy, şekil şekil karavat, ve takım elbiseleri ve uzun sivri burunlu incwe uzun ayakkabılarıyla…

Sonra ortalıkta yeni Atasözleri gezecek;

Bir söz AFRİKADAN;

“Batılılar geldiklerinde ellerinde incil, bizim elimizde topraklarımız vardı.

Bize, gözlerimizi kapayarak dua etmesini öğrettiler.
Gözümüzü açtığımızda ise;
bizim elimizde incil, onların elinde topraklarımız vardı.” KENYA KURUCU DEVLET BAŞKANI

İbretli bir söz de BİZDEN;

“Son iktidar geldiğinde elimizde özgürlük, laiklik, cumhuriyet vardı.
Bize, kömür verdiler, aşevinde yemek verdiler, gözümüzü kapayarak
tekrar oy atmamızı istediler.
Gözümüzü açtığımızda ise,
bizim başımızda sekiz köşe şapka, yüzümüzde sakal, onların elinde ise para, iktidar vardı.” TC VATANDAŞI

TUZ KOKARSA

2009-10-07T23:07:00.001+03:00

Bu adam kafayı dağıtmış. Şanzıman, diferanasiyel kalmamış, arabası yoldan çıkmış, şase masede yok, yolu şaşırmış diyerek söylenin. Kimse sizi duymaz. Kimse sizi görmez.

Kafayı yemiş adam tuzuda kokuttu diye konuşmak yazmak serbest bu ülkede. HER TÜRLÜ ÇAMURU HERKESE ATMAKTA SERBEST. Çamurun izi yok oluncaya kadar yaşayabilirsen. Suya sabuna dokunmazsan, alaaaaa….., aliyul alaaaa….

Geçen bir yazımızda Sümmani’den bir nefes verdik. Bilir siniz bilmezsiniz ayıp değil. Okudunuz okumadınız,kusur değil. Ama bu Nefesin anlamı büyük. Hem de ne büyük.

NEFES 1: “Misafir bulursan hanene götür

Bir içim su ile keyfini getir.”

Anlamayan var mı? Olabilir. İki yüz yıl öncesinin insana saygısı. Bu şimdi var mı var. Nerelerde? Her yerde. Bulabilir, görebilir özümleyebilirsen. İnsan gönlünü almak, gönlünü fethetmek o kadar zor değil. Ama gönlünü yıkmak çok basit. Bir bakış, bir bıyık burma, bir ağız eyme, bir hakir görme… işi bitirir.

Haydi pazardan bir kilo keyif alda gel. Keyif pazarda satılırken görüp aldınız mı ? keyi denilen şey bir içimlik su kadar aziz ve yüce bir kavramdir. İnsan keyif aldığına yönelir.

NEFES 2; “Örtülmüşü açma açığı örtme

Er isen SEYRANİ, bir can ürkütme.”

Olan olmuş, ölen ölmüştür. Olanı yeniler, öleni mezarından çıkarırsan, işin rengi kokusu değişir. Meydanda olan işlerden korkma. Açık ve ayan beyan olanı örtmeye kalkma, başka anlamlar yüklemiş olursun. Kendini yorar kendin zarar görürsün. İnsanların eksiğini yüzüne vurursan canları incitmiş olursun. Ama sakın kimsenin kusurunu örtmaye calışma kendin ortak olursun.

NEFES 3; “Harisin bahilin gayretin gütme” Anladığım odur ki, kötüyle kötü olma, kötünün ardından gitme, kötülere yaranacağım diyerek kendini helak etme

Tuzda kokar. Kokusu insanı çeker. Tuz kokusu insan kokusudur. Ter kokusudur. Kadın kokusudur. Deniz kokusudur. İyot Kokusudur. Balık kokusudur. Aşk kokusudur. Tatil kokusudur. Emek kokusudur. Yemek kokusudur. Sohbet kokusudur. Hasret kokusudur. Anne kokusudur. Vatan kokusudur.

Yaşamın kendi özüdür tuz kokusu Tuz kokarsa böyle kokar.

Gerisi balçık, ve lağım kokar.

RIZA’NIN RIZASI

2009-10-07T23:05:00.001+03:00

Konumuz dedi kodu yapmak değil. Kendi yürüyeceğiz yolu kendimizin görmesini sağlamak, önümüzü aydınlatmak, aydınlanmanın bilinciyle ve gerçeğiyle müstakim alanda, sapıkların gittiği yollardan değil, aklımızın ve bilimin, bilginin ışığında yol almaktır muradımız.

Bu bağlamda zamanın derinliklerinde yok olmamış günümüze ışık tutmuş duygu düşünce ve davranışları rehber aldık kendimize.

Büyük Bilge SOCRATES;yol verir elverir ve uyarır.

“SADECE BİR İYİ VARDIR: BİLGİ

SADECE BİR KÖTÜ VARDIR:CEHALET.”

Rıza’ya verilen emanetler bunlar. Rıza aklını kimden yana kullansın?

Dosdoğru, doğruluğundan şüphe etmediğimiz bilgiden tarafa mı? Yoksa Sokaktaki söylentiden, cahilin, cehaletin ürettiği sapık bilgilerden yana mı aklını kullansın?

İşte tam burada; Açıkgözler,cinler, periler, huriler, Nuriler devreye girerler.

Hem de Allah’ın adını pazarlayarak. Onların işi bu. Haydi yallah bismillah diyerek, salya, sümük işe koyularak pazarlamacılığa çıkarlar. Benim gibi safdirikler de; adamlar ne inançlı, ne dindar insanlar diyerek peşlerine takılırlar, onların takvalarının gölgesinde gölgelenmeye çalışırlar. Bu yazdıklarım son derece afaki düşünceler.

Gel gör ki işin gerçeği(kokusu, rengi, biçimi, şekli şemali) bal gibi ortaya döküldü. Sonunda anlaşıldı. Her şey “Allah rızası için yapıldığı” kullarının rızası alınmadığı ortada. Kulluklarından şüpheye düşmesinler diyerek.

Bizim Rıza’da; bu işte benim rızam yok diyerek, ortalığı geriyor. Akılımın yetiğince ikna etmeye çalışıyorum. Ama ikna gücüm zayıf.

90’lı yıllarda elin gavuristanlarında statları doldurup,Türkiye Cumhuriyetine başkaldıran, Allah Rızasını pazarlayanların farkına neden varmadın?

Ben söylemiyorum Frankfurt Savcısı söylüyor, “27 BİN KİŞİDEN 42 BİN AVRO” Allah rızası için toplanmış. Nerede kullanıldığı meçhul?

Ben ne diyeyim sevgili Rıza? Oy istiyor veriyorsun, sadaka istiyor veriyorsun. Kendin sadakaya, ilgiye muhtaç oluyorsun. Güzel Rab’bim ne yapsın? Sen her “Allah”’ın adını kullanana inanır, ardına düşersen.

TOKATÇILIĞA, SAHTEKARLIĞA, YALANA, TALANA KİM PRİM VERİYOR? Ben vermiyorsan sen, sen vermiyorsan o. Biz vermiyorsak sizler, sizler vermiyorsanız onlar besliyorlar ki; hiç sırtımızdan inmiyorlar.

Haydi hep birlikte bir türkü söyleyelim. Ferdi Tayfur’dan

“Kendim ettim kendim buldum EYVAH..”

RIZA GAYET MEMNUN HALİNDEN

MASKELERİMİZ

2009-10-07T23:04:00.001+03:00

Maske,” en genel anlamıyla boyalı karton, kumaş, deri veya plastikten yapılan ve başkalarınca tanınmamak için yüze geçirilerek kullanılan yapma yüzdür. Gene bu tanımla ilişkili olmak üzere, başka unsurlar için de "maske" adı kullanılır.^[1] Bunlar şöyle sıralanabilir:Gaz maskesi gibi, korunmak için özel olarak yapılıp yüze geçirilen gereç. Yüz ve boyun güzelliği için cilde sürülen krem, macun vb. kozmetik maddeler. aldatıcı görünüş, davranış. Ruh bilimi açısından, kişinin oynadığı rol veya hem kendisine hem de çevresine karşı takındığı davranış.

"Maske", Fransızca'daki masqué kelimesinden Türkçe'ye geçmiştir^[1]. Ayrıca, İtalyanca'daki [[maschera]] ve İspanyolca'daki máscara sözcükleri de masqué ile ilişkili sözcüklerdir ve tüm bunların olası kökenleri şunlardır^[2]:Latince'deki mascus; masca = hayalet Arapça'daki maskara; soytarı, kostüm giymiş kişi.

Bu anlamların çerçevesinde, akıl yürütelim. Seversiniz sevmezsiniz, kişisel tasarrufunuz. İnsanın şekilden şekle girdiğini görmek yeni düşüncelere doğru yol almaktır.”

Yüzümüzün, yaratılışımız, biyoritmik yapımız, çevresel etkilere karşısında; yeni şekiller aldığını fark edersiniz. Sevinçlerimiz, kızgınlıklarımız, üzüntülerimiz içimizdeki kan basıncımızı halden hale koyar. Doğal olarak içimizin alı yüzümüze vurur.

Bu doğal halin saklanması, çevresel etkilerin, gazından, tozundan dedikodusundan uzak kalmak için yeni savunma sistemleri yaratmak insanımızın hayal gücünü zorlar.

NASIL BİR ŞEKİLDE GÖRÜLMELİYİM?

Bu aşamadan sonra görüntü değişikliğimizi gerçekleştirecek değişim araç gereç ve maddeler, kremler, kartonlar, boyalar, macunlar ve yardımcılar bulmanın yolunu tutarız.

İnsanın kendini topluma sunarke, bedenine yeni bir çeki düzen vermesi bakımlı insan olmanın bir gereği. Bakımlı ve yakışıklı olacağım diyerek yardımcı malzemelerin şekilsiz, biçimsiz, gereksiz, yersiz, amacı dışında kullanılması insanın kişiliğini doğruda etkiler. Görüntüyü bozar. Görüntümüz bizim kişiliğimizi ele verir.

Gerçek dışı görüntümüz, aldatıcı ve yanıltıcı, gizemli bir davranışlar zinciri oluşturur. Bu durum bize zarar verir. Sosyal, siyasal, ahlaki… statümüzü zedeler. Çevremizde güven kaybı yaratır. Gösteri amaçlı çalışmalarımız bunun dışındadır.

Gösteri yapan sanatçılarımızın gösterilerinde canlandırdıkları kimliklere uygun maske takınmaları, o sanatçımızın yaratma gücünün göstergesidir.

Görevimizin ve yaşamımızın bize yüklediği, sosyal siyasal, ekonomik, kültürel, ahlaki, dini… görevlerin istediği ciddiyet anlamındaki tavır ve edalarımız yaşamın birer parçasıdır.

Konumuz yukarıda tanımladığımız durumlar değildir.

Asıl vurgulamak istediğimiz; topluma yön veren, toplumu temsil eden, kendilerini toplumun öncüleri olarak tanımlamaya çalışanların akademik, siyasal… ünvanlarının arkalarına sığınarak yarattıkları şarlatanlıklar, yarattıkları maskaralıklardır.

Bu davranış modellerini son elli yılımızı özümlemiş ve toplumsal yapımızı izleyebilen sağduyulu insanlarımız çok iyi tanımlayabilirler.

Camide imamın arkasında, siyasette koltukçu, esnaflıkta el çabukluğu marifet, düşüncede bukelamun, bakarsınız devrimci ayakları, bakarsınız peygamber edasında, bir bakarsın protokollarda görünme sevdasında… siz diyorsanız doğrudur, tamam efendim., olur efendim, baş üstüne efendim…

Vatandaş sırtını döndüğünde senin işinin anasını satayım…

TOPLUMUMUZU VE TÜM İNSANLARIMIZI BU HAYALET TÜCCARLARININ VE MASKARALIKLAR YAPANLARIN ŞERRİNDEN KORUSUN.

İNSANLIK MASKESİ YÜZÜNÜZDEN HİÇ ÇIKMASIN.

“KIMIL KIMIL ADAMLAR”

2009-10-07T23:03:00.001+03:00

İnsana yarar davranışlar sergilemenin onlarca yoldan biridir, kımıldanmak. Kımıldanmak fiilinin çözümlemesine bakalım.

KIMIL: ad.Hayvan bilimlerinde; Aelia rostrata.

Yarım kanatlılardan, sap, çiçek, yaprak ve başakları emerek, ya da yiyerek EKİN hastalığına yol açan böcek.

-DAN: İş, oluş hareket ve eylemlerin; AYRILMA durumunu tanımlayan kavram.

-MAK: İsimlerde işi, oluşu, hareketi ve eylemi belirtmek, tanımlamak için yapım eki, mastar eki.

Kımıldamak, kımıldanmak: yerinden biraz oynamak, yerinde hafifçe devinmek.

Kimseye ders vermek değil hedefimiz. Başarının temelinde ki dinamikleri ortaya çıkarmaya çalışıyorum. Ben bunu başara bilir miyim? Sen başara bilir misin? O başara bilir mi?

YANIT: Hayır.

KİM BAŞARABİLİR?

YANIT: Biz siz onlar, hepimiz.

Kimse tek başına kahraman olamaz.

“Aşkı olmayan yiğide, destan yazılmaz.” Duvar yazılarından.

Her bahar Anadolu tahıl ambarları alanlarda devlet kımılla mücadele için binlerce lira, onlarca emek harcanır. Başarının KIMILı tembellik, aymazlık, duymazlıktır.

Ülkemizin ve insanımızın geleceğini etkileyen siyasi, ahlaki, eğitim, hukuki, ekonomik konularda kımıldanma içinde olanları kösteklemek ve etkisizleştirmek için KIMIL adamlar ortalıkta kımıl kımıl kımıldanırlar.

Vatandaşta sanki ortalıkta bir iş varmış, iş yapılıyormuş sanarak bu kımıl adamları yüceltir ve yüreklendirirler. Harman sonu geldiğinde, seç ve saman rüzgarla bir birinden ayrıldığında; ORTALIK YER SAMANLARLA DOLAR.

Asıl hedefimiz SEÇ( buğday, arpa, yulaf, çavdar..) doldurmaktır çuvalımıza.

Son durum: Çuvalımız boş, Hararımız saman dolu döneriz evimize.

Ayağa kalkmak, gözlerini açmak, ortalıkta olup biteni eleştirip kusur arayacağımıza işin ucundan tutmak gerekmez mi?

İnsana saygı davranışımız eziklik ve tipik memur yaklaşımı olarak değerlendirenlere sözüm var. Her kes işini yapsın. Kimsenin işi kimseden sorulmaz. Kendine ve ekibine güvenmeyen mantar dağına mantar toplamaya çıkmaz.

Geldi bahar, yandı Anadolu’mun tahıl tarlaları. Ben Ziraat Mühendisi değilim kımılla mücadeleden anlamam. Anlayanlarda; kendi işlerini yapsalar, ne güzel olur.

Kafeteryalarda, otel, motel salonlarında, gelsin çaylar, git sin kahveler, atılsın nutuklar, herkes kesesinden yesin içsin, saltanatım var demekle kımıllar yok olsa ne güzel olurdu?..

Bilmem hangi Milli Eğitim Bakanı söyledi araştırmadım ama, söylenen odur ki “okular da, öğrenci, öğretmen ve veliler olmasaydı, ne güzel olurdu, Milli eğitimi yönetmek” demiş.

Demokrasinin vazgeçilmez unsurlarından siyasi partilerin üyeleri, delegeleri, il yöneticileri, millet vekilleri olmasaydı ne güzel olurdu? Şu partileri ve ülkeyi yönetmek.

Yöresini bilmediğim“Kımıldanı, kımıldanı, kımıldanıver,

Ah şöyle böyle kımıldanı ver” türküsünü hep birlikte seslendirsek ne güzel olur.

Kalın sağlıcakla kalınız.

GÜZEL ANNEM

2009-10-07T23:02:00.001+03:00

Mayıs ayı gelince bir hüzün kaplar içimi. Hüzünle birlikte bir burukluk sarar bedenim.Kendimizi yeniden sorgulamak gerekir.

Ticari bir görünüm kazanan belirli gün ve haftalar, gerçek anlamlarını yitirip, gösterişin, abartılı yaşamın, dil ucu kutlamaların yapıldığı, siyasal çıkarlar için iç edildiği zaman dilimlerine dönüşmesi içimi yakıyor.

Dünyanın tüm anneleri güzeldir. Onların güzellikleri yüzlerinde bedenlerinin atletikliğinde ve şekilden şekle giren bedensel yapılarında değil, karşı cins olarak hücrelerine sinmiş analık içgüdülerindeki güçtedir.

Mayısın ikinci pazarına sığdırılan, bir günle sınırlandırılmaya çalışılan, bu anlam yüklü gün insanlığın ortak doğum günü olarak kutlanması daha anlamlı olmaz mı? Bu bağlamda; annelerimizin süslü, püslü hediyeler yerine onun sevgi ve şevkatinin karşılığı olan saygı ve gerekli özenle duygularına tercüman olmamız gerekmez mi?

Tüm anaların ortak dileğidir. “Ata olda, ana olda sende gör.” Ne kadar yerinde ve anlamlı bir dilek.

Muammer Sun’un “Annemize Türkü” isimli şarkısının sözleriyle bu anlamlı güne bir buket sunalım.

“Güneşin alası çok                                      Çocuğa bakar anne
Her evin çilesi çok                                     Evine tapar anne
Analar çeker yükü                                     Gece gündüz çalışır
Kimsenin bilesi yok                                    Yarını yapar anne

Gelin çiçek derelim,                                    Gelin çiçek derelim
Yollarına serelim.                                        Yollarına serelim
Sevgi dolu türkülerle                                   Sevgi dolu türkülerle
Annemize verelim                                        Annemize verelim

Anamız başımızda

Her öğün aşımızda

Ananın emeği var

Her iyi işimizde

                               Gelin çiçek derelim,
                               Yollarına serelim.
                                Sevgi dolu türkülerle
                                Annemize verelim.”

Tüm annelerin anneler gününü en içten duygularımla kutlar kendilerine sağlık mutluluk ve esenlikler dilerim.

Bu yazıyı yazarken, öğrendiğim vahşeti yaşayan insanlarımız ve hain saldırıyla yaşamlarını yitiren annelere rahmet, geride kalan acılı ailelere sabırlar diliyorum.

“DUDAKLA BARDAK ARASI”

2009-10-07T23:00:00.001+03:00

Okuyan olur, okumayan olur, beğenen olur burun kıvıran olur, yaşam bu. İnsanın bedenindeki hücre sayısı kadar insanımızın sorunları var. Bizim bu sorunları çözmeyene aklımız, ne ilmimiz, ne ekonomik durumumuz elverir. Bizim sorun çözme, akıl verme, yönlendirme, manüple etme, küfretme aşağılama, övünme, övme, birilerine yalakalık yapma gibi bir sevdamız yok.

İnsan olmaya çalışmamızın, yolunda; üzerinde yaşadığımız, havasını kokladığımız, verdiği nimetleriyle güzel ülkemizin güzel insanlarıyla söyleşmek, dereden tepeden, ondan bundan şundan halleşmek.

Mevlana’nın deyimiyle; “HAMLIK”tan kurtulup pişmenin yolunda ağır aksak yol almaya çalışanız. Artık yaşımız, aldığımız kültür, ağır tahriklere, küfürlere, ham sofu söylemlere ayıracak zamanımız yok. Sümmani’nin nefesiyle; “Örtülüyü açmadan, açığı örtmeden…” yaşamak.

Konumuz yarenlik. Yarenlik ederken, çam devirmeden, gönül evlerimizi yıkmadan halleşmek, olgunlaşmak erenlerin, bilgelerin şanına yakışan şık davranışlardır.

Güzel bir önekle söyleşimize devam edelim;

“ Eski Sisam krallarından Ancee adında bir zalim, yeni yaptırdığı bir bağa üzüm kütükleri diktiriyormuş. İşlerin bir an önce bitmesini sağlamak için de kölelerini hiç dinlenmeden çalıştırıyormuş. O zavallı kölelerden biri, bir gün pek bitkin düştüğü için dayanamaz ve zalim krala:

- Niçin bu kadar acele ediyorsunuz efendim? Siz bu bağın üzümlerinden yapılacak şarabı hiçbir zaman içemeyeceksiniz ki !.. deyivermiş.

Kral biraz kızmışsa da sesini çıkarmamış. Nihayet gün gelip üzümler yetiştikten sonra, kral köleler de dahil herkesin hemen toplanmasını emretmiş. Bir müddet sonra da o bağın üzümlerinden yapılmış şaraptan bir bardak getirilmesini emretmiş. Daha önce kehanet gösterisinde bulunan köleyi de huzuruna çağırtmış. Şarap bardağını eline alarak:

- Söyle bakayım, benim bu şaraptan hiçbir zaman içemeyeceğimi tekrar iddia edebilir misin? Diye sormuş.

Köle şöyle cevap vermiş:

- Belli olmaz efendim. İçebileceğinizi söyleyemem. Çünkü dudak ile bardak arasındaki mesafe çok uzundur. O arada başınıza neler gelebileceğini de bilemem!

Köle sözlerini bitirir bitirmez, içeri kralın adamlarından biri girmiş. Bir yaban domuzunun bağa girdiğini ve asmaları kırıp döktüğünü söylemiş.

Kral elindeki bardaktan bir damla dahi içmeden hemen dışarı fırlamış. Bahçede domuzun bulunduğu yere koşmuş. Kral ve domuz arasında öldüresiye bir mücadele başlamış. Sonunda yaban domuzu mızrak gibi azı dişleriyle, Sisam kralının karnını yarıp ölümüne sebep olmuş. Kral bostanda, bardak masada kalmış...”

Öykü bu.

Bize düşen görev; Yaşamı hızlı koşmadan, nereden geldiğimizi, nereye gittiğimizi unutmadan değerlerimize yeni değerler katmak.

Yaşamı bir yarış değil, her anının tadının çıkarılması gereken güzel bir yolculuk olduğunu aklımızdan çıkarmamak.

BURUŞ, GURUŞ,

2009-10-07T22:58:00.001+03:00

Söyleyen ne güzel söylemiş? “1 GURUŞLUK çıkar için, tespih böceği misali; 10 GURUŞLUK takla atmaya değer mi?”

Usta, sözcüğünü kullanmamaya karar verdim. Sebebini sormayın. Ama sebebini sizlerle paylaşmazsam içime dert olur. Bilmem nerede bu anlamda kullanılyor, ama anlamı beni çok bozdu. Meğer bu kavram, tavşan dışkısı anlamında kullanılıyormuş. Bunu iyice araştırmamız gerek.

Bu sabah buna takıldım. “Tavşan dışkısı gibi ne akıyorsun, ne kokuyorsun?” Söylemine.

        “Tanrı,insanı; insanlığa özgü, 3 özellikte yaratmış:  Dürüstlük, akıl ve siyasi irade.
        Ama hiç kimseye 2'den fazlasını vermemiş. Eğer dürüst ve akıllı
iseniz, siyasetci değilsiniz. Eğer dürüst ve siyasetci iseniz, akıllı
değilsiniz.  Eğer akıllı ve siyasetçi iseniz, dürüst değilsinizdir.”

Bu güzel ülkemizin erdem ve onuru hepimizin çıkarına. Bu bağlamda gönül verdiğimiz siyasi partiler ülkemizdeki düşünce farklılığına katılma ve katlanma, yönetme iddiasının kurumlarıdırlar.

Buruş buruş olmuş düşünceleriyle, küçük çıkarları için ülkemizi kırış kırış kırmalarına, karış karış bölmelerine fırsat veren düşüncelerin ve eylemlerin yanında ve içinde olmamızı kimse bizden beklemesin.

Bu durumda tanrının insanlığa özgü üç özelliğini bir arada kullanmadıkça varacağımız yer bellidir.

Bin yıllık özlemler içinde olan;” Medeniyet dediğimiz tek dişi kalmış canavarlar” bizim bağırsaklarımızı deşmeye başlar. Bağımsızlık Marşımızın Şairimiz M.A. Ersoy yıllar önce anımsatmış bize.

Artan nüfusumuz, dengesiz nüfus dağılımı, dengesiz yatırım alanları, varoşlar içinde kalan kentlerimiz, terk edilen köylerimiz, işlenmeyen topraklarımız, kapanan işyerlerimiz kent insanımızın duygu ve düşüncelerini buruş buruş, kırış kırış etmiştir.

İnanmıyorsanız çıkın parklara bahçelere, kırlara bakın insanlarımızın oturduğu, kalktığı yerler dağ gibi çekirdek kabuğu. Sigara izmariti…

İçindeki sıkıntılarını çekirdek çitleterek gidermeye çalışırken, benden sonra tufan diyerek kabuklarını etrafa fırlatmasının anlamı nedir?

Sonun sonu. 1 guruşluk çıkar için 10 guruşluk tespih böceği taklalalarımızla bu günlere geldik.

Tanrı’mızın bahşettiği hangi güzelliklerin, özelliklerin, nimetlerin anlam ve önemini bildiğimizi iddia edebilir misiniz?

ADALET ANLAYIŞIMIZ

2009-10-07T22:56:00.001+03:00

Adalet, insan olma yolculuğumuzda sahip olmamız gereken bir erdemdir. Dilimizdeki adalet sözcüğü Arapça ayın dal lam ile yazılan 'adl' kökünden gelir. 'Eşitlik, karşılıklılık, dürüstlük, doğruluk' en bilinen anlamlarıdır Türkçemiz'de. Yine bu kökten gelen 'i'tidal', 'mu'tedil' kelimeleri ölçülü, dengeli, bir anlamıyla edepli olmayı işaret eder.
Adaleti sağlamakla yükümlü insanların adaleti sağlamak adına ölçüyü kaçırmaları, 'i'tidali elden bırakmaları' onların adil olmadıklarının açık belirtisidir. İslam kültüründe 'a'delü'l-adil'in olan, adillerin en adili olan Allah, adalet adına adaletsizlik yapana elbette hak ettiği karşılığı verir. Adalet, Anadolu topraklarındaki binlerce yıldır var olan hikmetin merkezinde duran bir kavramdır.
Öyle anlaşılıyor ki, şu an ülkemizde yaşadığımız olayların da gösterdiği gibi, binlerce yıldır ortaklaşa sahip olduğumuz hikmet derinliğimizi yeterince kavrayamamışız. Adaleti, intikam almak olarak anlıyoruz; yüreklerimiz, anlayamadığımız için düşman bellediğimiz insanları hırpalamayı, üzmeyi amaçlayan kin ve nefretle dolu.
Yine öyle anlaşılıyor ki, bu ülkede insan gibi insan olarak yaşamak için olmazsa olmaz bir koşul olan adaletin ta'dile ihtiyacı var! Ne demek ta'dil? Farklı anlamlarının yanında eskilerin kullandığı haliyle, doğru duruma getirmek, düzeltmek demek. Kendisi ölçü olan adaleti ölçüsüz duruma getirirseniz kaçınılmaz olarak tad”lat gerekir. Adaletsiz adalet olur mu? Adaletsiz adaletin adaletsizliğini kim düzeltecektir? İşimiz a'delü'-adil'in adaletine kalıyor. Peki, biz insanlar, kendi aklımızla, bize emanet olan bu hayatımızda adaleti bulmakta bu kadar aciz miyiz?
Bu Anadolu topraklarının yüzlerce yıllık geçmişinden gelen hikmetimizin temel kavramlarından olan edep, ölçüyü öğretmiyor mu bize? Ağır telkin altında, duygu dünyasını dizginlemekten yoksun, kendi başına düşünemeyen bir insanın ölçülü olmayı bilmesi olanaklı mıdır? Böyle insanların adaleti uygulamasını nasıl bekleyebiliriz? Ölçüsünü kaçırmış, zıvanadan çıkmış bir Türkiye, geleceğe nasıl taşınabilir? Öncelikle bu ülkenin varlığını korumak isteyen adalet uygulayıcıları, ölçülü olmayı bilmiyorlarsa, karşılarına çıkabilecek ölçüsüzlükleri nasıl önleyeceklerdir? Hakemler, oyunu bozmak için midirler? Onlar ne biçim hakemdirler ki sahip olmaları gereken hikmetten yoksun oldukları halde hala hakem olarak hüküm vermeye devam ediyorlar?
Ve adil olduğunu iddia eden birçok insan bu ölçüsüzlük karşısında 'oh olsun, biraz sürünsünler de akılları başlarına gelsin, kıssınlar kuyruklarını, çekilsinler köşelerine de bir daha seslerini çıkarmasınlar' tavrı içinde kayıtsız kalıyorlar; içlerinden kimleri Almanların schadenfreude dedikleri başkasının üzüntüsüne sevinme hali içindeler.
Adaleti çarpıtılmış bir Türkiye, Türkiye değildir. Burada, adaleti sağlayacak kurumların, bu kurumları yaşatacak insanların ağır sorumluluğu var. Onlara güvenmekten başka çaresi olmayan her Anadolu insanın kaygılarını görmezden gelmek, adalet sağlığını sağlamada büyük bir engeldir.
Sağlıklı adalet, adalet duygusunu her dem yüreğinde duyan, veriler ışığında yargılama, irdeleme gücüne sahip, savcılar, yargıçlar, polisler yetiştirmekle gerçekleşir. Türkiye'de adaleti yerine getirecek insanlarımızı nasıl yetiştiriyoruz? Onlara nasıl bir insan anlayışı, ahlak duygusu veriyoruz? Eleştirel düşünmeyi, verileri değerlendirip sonuca varmanın mantıksal işleyişini, teorik ve uygulamalı yönleriyle veriyor muyuz? Yoksa onlara sadece malumat dayatarak, yasalar, kanun maddeleri mi ezberletiyoruz?
Elbette yalnız soruşturma ve yargılama alanında değil, hayatımızın her alanında nasıl insanlar yetiştiriyoruz? Ağır biçimde beyni yıkanmış, bağımsız düşünemeyen, duygu hayatında ağır sorunlar olan, dünyaya insana ait bilgilere yeterince ulaşamamış, üstelik bu cehaletinin de farkında olmayan bir insanın adalet sağlığının bozuk olmasından doğal ne olabilir?
Ülkemizdeki adaletin sağlıksızlığından biz eğiticiler de ağır biçimde sorumluyuz.”Kimin için?

Amfilere doldurulmuş, yüzlerini tanıma olanağı bulamayıp, adlarını bilmediğimiz genç insanların ahlak karakterlerinin oluşumuna, sağlıklı, irdeleyici düşünebilme yeteneklerinin gelişimine yeterince katkımız olmuyor. Sonra bu insanlara adaleti emanet ediyoruz. Hukuk, kendi menfaatimize, inanç sistemimize bir zarar geleceğini düşündüğümüz zaman aklımıza geliyor. Adalet yalnızca beni, benim gibi düşünenleri korusun istiyoruz. Adalet anlayışımızda adalet yok.
Öğrenebilecek mi insanımız adaleti? Biz adalet üzerine nutuk atan yazarçizer takımı biliyor muyuz adaleti? Savcılarımız, yargıçlarımız, polisimiz bilsin istiyoruz. Hepimizin adalet adına masum insanlara uygulanan terör karşısında yüreği titremiyorsa, bilin ki adalet anlayışımızda adalet yok.

YASAL ÖLÜM

2009-10-07T22:54:00.001+03:00

Güncel yaşama atfen, bir anlatı sunalım. Bu sunum kesinlikle bir yergi, kimseye bir övgü değildir. Geçen hafta yaşadığımız elim helikopter kazasına ulaşılmasında yaşanan karmaşık kurtarma çalışmaları hakkında bize yansıyan kirli haberlerin nedenlerini açıklayan çarpıcı bir örnek.

“Göl kıyısında bataklığa düşen adam, göl kıyısındaki adama seslenir. Ne olur beni kurtar. Gittikçe balçığa batıyorum.

Kıyıdaki adam:

Ben seni kurtaramam.

Neden kurtaramazsın?

-Sen nerede batıyorsun ona cevap ver?

-Gölde batıyorum.

Göl kimin?

- Devletin.

Öyle ise ben devletin arazisine hiç giremem. Seni kurtaramam. Ama senin için bir iyilik yaparım. Kurtarsa, kurtarsa seni ancak belediye kurtarır. Ben giderim belediyeye haber veririm. Belediye itfaiyeye emir verir. İtfaiye erlerini toplar. Merdivenini, halatını toplar. Sonra amirinden izin alır, yola çıkar. Bir de güvenlik ve sağlık ekiplerine haber iletilecek. Onlarda toplanıp,HEP BİRLİKTE seni kurtarma ya çalışırlar.

Batan adam seslenir;

- Ohoooo!.. Ben o zamana kadar ölürüm.

- Kıyıdaki adam;almazdan almazdan, ölürsün ölürsün, ne yapalım?,

- Ölürsün ama; ölümün YASAL ÖLÜM olur.”

Bana anlatılan tamı tamına böyle bir olgu. Siz neler düşünürsünüz bilinmez. Bizim ülkemizdeki kurumlar arasındaki iletişimsizlik mi dersiniz, koordiasyonsuzluk mu dersiniz? Yönetişimsizlik mi dersiniz? Benim aklım ermez.

Günümüz iletişim yöntemleri konusunda çalışanlarımızı donatmazsak daha çok göreceğimiz acıklı olgular yaşayacağımız açık.

Söz gelimi TÜRKCELL in bir 7777 mesa hattı var ACİL YAZ GÖNDER sana 3-5 saniye sonra senin bulunduğun koordinatları anında önüne seriyor. En yakın sağlık ocağı, en yakın polis merkezi… yerel konumun meriyen ve parelelleriyle bildirildiğini ben bir aydan bu güne biliyorum.ve denedim. Hem Ankara’da. Hem Balıkesir’in değişik mahallerinde.

Benim telefonumda olan herkeste varsa yapacağımız bir şey kalmıyor.

Şunu unutmamamız gerektiğine inanıyorum:

SADECE BİR İYİ VARDIR: BİLGİ

SADECE BİR KÖTÜ VARDIR: CEHALET (Socrates’ten)

Elim kazada ölenlere rahmet, geride kalan acılı insanlara sabırlar diliyorum

UMUT, DAĞIN ARDINDA

2009-10-07T22:53:00.001+03:00

Misafir bulursan hanene götür

Bir içim su ile keyfini getir

Bir mümkün haceti olursa bitir

Sen tiğ-i emrine eyle itaat.

Örtülmüşü açma açığı örtme

Er isen SEYRANİ, bir can ürkütme

Harisin bahilin gayretin gütme

Sonradan görmüşten alma emanet. EVEREKLİ AŞIK SEYRANİ (1807-1866)

Sosyal konuları hiciv yoluyla işlemekte ustadır.Koşma ve nefesleriyle halkın gönlünde yer etmiş. Zulüm ve haksızlıkların karşısında dik durabilmeyi benimsemiştir.

Umut, insandan insana farklılıklar gösteren geniş anlamlı bir kavramdır.

İnsan tüm yaşamı boyunca bir umut peşinde koşar. Umudunu yakalayan var mıdır bilemeyiz? Ama olsun, biz yinede bir umut peşinde olalım.

Eski bir anlatımdır. Umut tongali kuşuna benzermiş. Nasıl oluyorsa bilemiyoruz. Tam yakaladım diyerek ellerini açıp tutacakken, avuçlarının arasından pır diyerek uçuveriyormuş.

İnsanoğlu geçmişten geleceğe bir barış umuduyla yaşamıştır. Masalsı tanımla tüm umutlar kaf dağının ardına mı saklandılar, insanlık bir türlü umutlarına kavuşamadı.

L.Wardey ve J. Dalla Costan’ın ortak eseri “GÜZEL YAŞAMA SANATI” isimli eserde Umudun tanımlarına yer vermiş. Bir kaçını paylaşalım.

CÖMERTLİK yolundan gidilirse,umut dağının ardına ulaşabileceğimizi önermektedir.

Umut: Böyle kalmamak,

Umut: Daha iyisi için risk almayı göze almak,

Umut: İhtiyacı olanlara kendinden vermek,

Umut: Sunulanının anlamını kavramak,

Umut: Güvende,

Umut: Kötümserliğe karşı durmak,

Umut: Güzelliğe yüreklendirmek,

Umut: İyimserlikte örnek olmak,

Umut: Aşk ateşinin körüğü,

Umut: İnsanın temel özlemlerinin mayası,

Umut: İlerlemenin enerji kaynağıdır. Bakmasını ve yaşamasını bilirseniz SÜMMANİCE.

ŞUCU, BUCU, OCU...

2009-10-07T22:50:00.001+03:00

Çevremizdeki varlıkların belli isim ve sıfatlarla anılması olağan bir durumdur. Olağan olmayanı tespit etmek aklın işidir.

Akıl ne işe yarar? Başınıza gelecek felaketleri sezgileri, önceki bilgileri, ve yaşamı boyunca edindiği deneyimleri sonucu insanı koruyan, kollayan görünmez bir zırh gibi insanı sarar.

Eskiler “Aklın yolu birdir.”, laga luga yapma diyerek, doğru, dosdoğru yoldan ayrılmaması için, insanın önünü aydınlatmaya çalışırlar. Görme, duyma, anlama engelliler burunları doğrulusundadırlar. Onlara ne söylesek boş söz olur.

İnsanı ilişkilerimizin temelinde, karşımızdaki varlıkların özelliklerini bilmeden konuşmak; ağzımızdan uygunsuz bir sözcük çıkarmak, boş boğazlıktır. Tüm ulu kitaplar da; Allah insanlara seslenirken; “ Ey insanlar!,,Bir birinizle konuşunuz, birbirinizi dinleyiniz, bir birinizi anlayınız…” anlamlarındaki ulu emirleriyle seslenir.

“OKU…” emriyle insanın kendi kendini aydınlatmasını, kendi ufkunu kendi genişletmesini, yaradılışının anlam ve önemini tanımlamaya çağrı yapar.

Güzel ülkemizin, güzel insanları olarak, hepimiz farklı etnik köklerden gelmemiz, farklı felsefi, dini inançlarda, bölgesel farklılıklarımızın, derimizin renginin değişik olması, boyumuzun uzun, kısa, okul diplomalarımızın farklılığı, yaşamımızı sürdürmek için yaptığımız işin değişikliğini bildirir. İnsanlarımızın, insanlığımızın derecelendirilmesini gerektirmez.

Ülkemizde onlarca siyasal parti, ülkemiz nüfusu kadar farklı düşüncede insan, onlarca inanç toplulukları, onlarca inançsız insanlarla dolup taşıyor sokaklar. Aklın yoluna çıkan engelleri kaldırmak, farklılıklarımızı bir zenginlik,çeşitlilik kabul etmek gerekir. Engin hoşgörümüzün bir lütuf değil, bir kaynaştırma, barıştırma, yaklaştırma…olması; birlik, dirlik ve bütünlüğümüzün gücünü artırır.

Bu tespitlerin fazlası, eksiği olur. Her ismin sonuna; yapım ve çekim ekleri getirilerek on binlerce meslek ve taraftarlık ismi türetmek olası. Olası olmayanı nedir ? Bizim sanılarımız. Ben onu öyle sanmıştım. Yaşamın özünde sanmak yoktur. İnsanın canlısı, ölüsü olur. Uyur insanı ölü sanmak bizi yanıltır.

Söz gelimi; -ci,-cı,-cu,-cü, -mak,-mek… eklerini kullanalım. Demirci, kömürcü, bedenci, Osmancı, Hasan, Hüseyinci, dinci, kinci öncü, arkacı, çakmakçı, tokmakçı, tutmakçı, doğucu, övücü, yiyici batıcı, Kürtçü, Türkçü, Lazcı, Çerkezci, Pomakçı, Egeli, Akdenizli, Ankaralı, İzmirli, Vartolu, Erzurum’lu, Karslı… belirtme sıfatlarını kullanmak normal, Anormali nedir? Bu sıfatları ayrımcılık ve bölücülük olarak algılamak ve kullanmak insanımızı örseler. Ben konar göçerlikten gelmiş olmam benim onurumdur. İnsanında doğduğu ve doyduğu yeri mukaddes bilmesi doğaldır.

Şapkama bakan bana nerelisin diyor? Yanıt “BEN ANDOLULUYUM” Anadolu’da doğdum, büyüdüm, çalıştım emekli oldum. Ömrümde sayılıdır İstanbul’ gidişim.Avrupa yakasına, TRAKYA ‘ya geçemedim. Ama ben dünyada TÜRKİYE’LİYİM. GÜZEL TÜRKİYEMİZİN GÜZEL İLİ BALIKESİR’DE İKAMET EDİYORUM. Doğum yerim kimseye gerekmez.

Örneği kendimden verdim. Kimseyle sorunum filan yok. Ülkemizin insanları olarak; birbirimizle uğraşmak, ayrışmak, farklılıklarımızı, ayırıcılık olarak kullanmak, hakaret etmek, iç ve dış düşmanlarımızın işine yarar.

Ülkemizin insanları bir ebruya dönüşmüş, kaynaşmış bir topluma dönüşmüşüz. Bir biriyle kaynaşamamış toplumlarını sonuçlarını dünya örneklerinde görüyor ve yaşıyoruz.

Akılsız kentleşmenin, tetbirsizliğin, aymazlığın, yobazlığın, hırsızlığın, fırsatçılığın, rantçılığın, her türlü ayrımcılığın batağının batağında ki, güya DÜNYA KENTİ olacak İSTANBUL, bir günlük yağmurla, onca cana, mala, acılara, göz yaşlarına gark oldu. Çarpık sanayileşme, çarpık yatırımlar, çarpık planlamalar, günlük, anlık, uygulamalar sonucu bu.

Sonrası; Allah’ın işi. Yağmur yağdı böyle oldu.

ODUNCUNUN ÖDÜNCÜ

2009-10-07T22:49:00.001+03:00

İçinde yaşadığımız toplumun zamanın derinliğinden süzülüp gelen, yaşam ilkeleri vardır. Bu ilkeler kitaplarda ve anıtlarda yazmaz.

Ödünç, borç, takas, yarış, düğün, dernek, toplantı, yardımlaşma, dayanışma… gibi 64 konuda baş vurulması gereken davranışlar tek tek herkes tarafından yaşam boyunca öğrenilir, kuşaktan kuşağa aktarılır.

Tuz aldıysan ödünç, aldığın kap içinde. Eşek yükü ile odun aldıysan eşek yüküyle, deve yüküyle aldıysan deve yüküyle, kısasa kısas esası içinde ilkeli, dürüstçe yerine getirilmesi esastır.

Zamanın derinliklerinden diyerek söze başladık. Tarih zamanları, yazının bulunuşuyla başlar. Takriben 7000 yıl öncesine dayanır. Ondan önceki zaman dilimlerinde insanlık yine vardı.

Amaaa.. diyeceksiniz. O zaman insanlar ilkel biçimde yaşıyordu. Yanıtınız doğru olabilir. Bu konuda yakın zamanlara kadar kullanılan veresiye defterleri, kahvelerdeki esnaf çay tahtaları, garsonun kulağında tebeşir, “Yaz tahtaya bir daha..” tütün, harman, panayır… veresiye diyenleri yok sayamayız. Ürün sonu alışverişlerden herkes memnun kalırdı.

Sözün tam burasında bir cümleyi yazalım. Resimli yazı gerekli bilgiyi sunar, İnsan ilişkilerindeki sözlü iletişimden yazılı iletişime geçişin başlangıcını tanımlar. İnsanların, insanlarla antlaşması için; önce söz vardı.

“ÖNCE ÇİZGİ VARDI” diye başlayan yazılı belgeler, sözün yerini, sözün değişmezliğini ortaya çıkardı. Tarihte ilk yazılı antlaşma olarak; “KADEŞ ANTLAŞMASI” bilinir. Savaş bitiren belgenin yerine, ilk toplumsal sözleşme “MAGNA KARTA” olarak bilinir.

Ülkemizde yerel seçim rüzgarları esmeye başladı. Meydanlar insan, insanlar çamurlar içinde. Herkes sütten çıkmış… Ortalık toz duman. Meydan okuyan okuyana. Vatandaşın hatarından(odun yığını) odun alıp, iktidarlarında ısınanlar,seçim meydanlarında ödünçlerini ödediklerini savlarlar(iddia ederler). Vatandaştan ödünç olarak aldıkları TEMSİL yetkilerini geri vermemek için vatandaşın önünde atmadıkları takla kalmayacaktır. Mazbatalarını aldıklarında bir görün havalarını. Önlerinde durmayın. Yüksek dağları onlar,alçak dağları bilip tanımazlar bile. Onlarda kim miş? Vatandaş mı sat anasını, 5 yıl daha.

TEMSİL YETKİLERİNİN ELLERİNDEN ALINMAMSI İÇİN vatandaşlarımızın karşısında,umulmadık şeytani davranışlar içinde olurlar.

Önümüzdeki günlerde kim kime odun atacak, kim kimden aldığı ödünç odunu ödeyecek göreceğiz. İktidar olan partiler, iktidarlarında vatandaşa odun atarlar, seçimlerde de vatandaş iktidarlara odun atar.

Bu dünya etme bulursun DÜNYASI.” Dede yediğini öde”,veya” PİDE YEDİĞİNİ ÖDE.” Diyorlar insana.

“Ne ekersen onu biçersin.” Şimdi hasat zamanı. Harman sonunda sapla saman bir birinden ayrıldığında gerçek ortaya çıkar.

Hangisini istersiniz? EVET Mİ? HAYIR MI? HAVET Mİ olsun efendim?

KUSUR VE KABAHATLERİMİZ

2009-10-07T22:47:00.001+03:00

“Temel 20 senedir Almanya'da yaşıyormuş. Bir gün göçmen bürosuna gidip Almanya'dan kesin dönüş yapacağını söylemiş.

Göçmen bürosundaki Almanlar Temel'i tanıyorlar, seviyorlar. Sormuşlar ; 'Niye dönüyorsun ?' diye. Temel 'homoseksüeller yüzünden' demiş. Bürodakiler şaşırmış, 'Seni rahatsız filan ediyorlarsa hemen bir şikayette bulun, gereğini yaparız. Buradan bu yüzden ayrılmana değmez demişler'
Temel : ' Beni rahatsız etmiyorlar' demiş. Bürodakiler yine şaşırmış; 'Peki neden gidiyorsun ?'
Temel cevaplamış : 'Burada 20 yıl önce homoseksüellik yasaktı,
10 yıl önce serbest oldu, 5 yıl öncede evlenmelerine izin verildi.
Homoseksüellik MECBUR olmadan dönmek istiyorum. “

“HÜKÜMETLERIN İCRAATI MENFİ OLUP DA MİLLET İTİRAZ ETMEZ VE İKTİDARI DÜŞÜRMEZSE BÜTÜN KUSUR VE KABAHATLERE KATILMIŞ DEMEKTİR.” K. ATATÜRK

Zengin ve kalkınmış ülke insanlarının davranışlarını incelediğimizde, büyük bir çoğunluğun şu prensiplere kalben inandığını görüyoruz:

1. Temel Ahlaki kuralları.

2. Dürüstlük.

3. Sorumluluk.

4. Kanun ve kurallara saygı.

5. Başkalarının hakkına saygı.

6. Çalışkanlık

7. Tasarruf ve yatırıma inanç.

8. İrade.

9. Dakiklik.

Kusur ve kabahatlerimiz bu ilkelere kalben bağlı, uygulamaya gelince sözde kalmaktadır. Birbirimizi suçlamakta birinci, kendimizle barış içinde yaşamakta sonuncu.

Temel Ahlak denilen şey nedir? Yenilir, içilir mi? Onları kullanınca sonunda kene var mı kene? Ne kadar getirisi var? Yoksa geç kardeşim ahlak mahlak tanımam, paralar meşin işler meşin…

Dürüstlük mü? Bırak kardeşim geç bu martavalları.. En dürüst babamı bilirdim…

Sorumluluk mu? O hooo!.. kim kaybetmişte ben bulacağım? Bana teğet geçer, anlamam öyle şeyden…

Kanun manun bana vız gelir. Ben kural tanımam, ben kendi kuralımı uygularım. YOL BENİM, KANUN BENİM, KURAL BENİM, BENDEN SONRA TUFAN…

Başkalarının hakkı yoktur, benim hakkım var. Hak mak tanımam. Hak değirmende olur.

Çalışmaktan hak saklasın. Ben gece eğlenir gündüz uyurum. Başka işe aklım ermez…

Tasarrufta neymiş, bu gün bulduğunu, bu gün yiyeceksin. Yarına Allah Kerim…

Ben Allahın kuluyum, kimsenin iradesi benim irademden üstün olamaz…

BOŞ VER İHSAN BUNLARI YAZMAYI. SEN EMEKLİLİĞİN KEYFİNE BAK.

BİRİLERİ YAPAR O GÖREVLERİ

DİYE DİYE, BİR BİRİMİZİ İDARE EDİYORUZ.

NASIL İDAREYSE…

KAHRAMAN NESİLLER YETİŞTİRMEK

2009-10-07T22:45:00.001+03:00

Kahramanlık; Bedava olmaz. Havanda su dövmekle, suyu döversin. Namlunun ucundan ölümü, yüreğinin attığı yerde şiddetin, acının, yokluğun, baskı ve zulmün ağırlığını hissediyorsan, damarlarında ki asil kanın hakkını veriyorsunuzdur.

6 Eylül 2009 Pazar günü Balıkesir ilimizin kurtuluş günü proğramını izlerken, kutlama alanını gezdim. Kutlama proğramının, sadeliği içtenliği, göz dolduruyordu. Sayın Belediye Başkanı İsmail Ok’un günün anlam ve önemini içten sunumu alkışlarla karşılık buldu.

Asıl dikkat ettiğimi sorarsanız, beni çok sevindirdi. 14 yıldır ilimizin Kurtuluş günü kutlamalarına görevli ve izleyici olarak katıldım. Bu yıl fark ettiğim bir durum var ki; duygulanmamak elde değil.

Devlet protokoluna, görevli kurum ve kuruluşların katılımcılarına sözüm yok. Her etkinlik anlamlıydı. Askerlerin “ Vatan bölünmez, şehitler ölmez.”sesleri, izleyicileri ayrı coşturdu. Resmi geçit törenini güzelliğini; En çok beğenenler çocuklar ve gençlerdi.

Kutlama alanının dört yanını dolaşarak şu sonuca vardım. Bu yılkı kutlamaların asıl kahramanları yeni nesiller. Tüm umutsuzluğum ve yılgınlığım üzerimden gitti. Çocuğunu kapan veli bayram yerine koştuğunu gördüm.

Tüm kahramanları yüreklendirenler cevafakar, vefakar, Türk ana ve babaları olduğunu unutmamalıyız.

Çocuk ve gençlerin uzun yaz tatillerinde ki boş zamanlarını bilgi ve beceriye dönüştüren “yaz okulları( spor okulları)” gençliğin içindeki enerjisini ifade ve beceriye dönüştüren eğitim merkezlerinin yaygınlaşması çok anlamlı.

Bu bağlamda, çocuk ve gençlerine yeni fırsatlar yaramayan toplumlar kısa sürede dağılıp yok olurlar. Toplumun mayası ergin olgun bireylerden oluşur. İnsanın olgunlaşması ve erginleşmesi uzun zaman gerektirir.

İnsan; buğday eker ertesi yıl ürününü alır. Meyve diker; 3-5 yıl sonra meyvesini yer. İnsanımızı, gencimizi, çocuğumuzu eğitmeninin bedelini onlarca yıl sonra görürsünüz.

Ben, biz, o, biz siz onlar; nerede yanlışlık yaptık diyebilme zamanınız olmaz. Bu durumda toplumsal değerlerimiz( Ahlakımız, inançlarımız, gelenek ve göreneklerimiz) baştan sona, anlam ve önemlerini yitirdiğini görürsünüz.

EYLÜL Eğitim ve öğretim çalışmalarının telaşlarıyla dolu dolu geçer. Her toplum kendi geleceğini kendi seçer ve biçimlendirir.

ASIL KURTULUŞ; “…savaş kahramanlarını değil, gündelik yaşamın kahramanlarını” yetiştiren ebeveynler yetiştirmek. Bu anlamada yetiştirdiğimiz nesillerin temel özllikleri:

‘Bir sorununu kendi başına çözebilmek’.

‘Gerektiği zaman bilgisayarın başından kalkabilmek’.

Bunlar ve benzeri ‘kendini yönetebilmek’ artık kahramanlık sayılmalı.

Kişisel başarısızlıklar artık bir toplumsal başarısızlığa dönüşüyor.

Bizim anne babalarımızda giderek artan bir ‘doğru anne babalık dikkati’ görüyorum.

Bu dikkati daha da arttırmak gerekiyor.

Eğitim bu alanda çok önemli.

Aile eğitimi standart bir uygulama olmalı.

Aile danışmanlığı hizmeti çok önemli.

Gençlik danışmanlığı ve koçluğu çok önemli.

Üzerinde uzlaşılmış doğrular ve gelişim ilkeleri çok önemli.

Bilinçli bir toplum olabilmek.

Bilinçli kuşaklar yetiştirebilmek.

Sorun budur.

(KAHRAMAN ÇOCUKLAR YETİŞTİRMEK- Dr. Elisa Medhus- Optimist yayınları”

"İNADINA SEVMEK"

2009-10-07T22:44:00.001+03:00

Yazı başlığımız, bizim yaştakiler için uçuk bir kavram. Hiçbir korku, heyecana kapılmadan, kendi işini yapmaktır; inadına sevmek. Zamanın içinde koşarken, gündoğumu, aydınlığı karşılamaktır.

C.Kulebi; “Ben yalnızlığı gökte uçarken gördüm./ Ben yalnızlığı garip naçar gördüm./ Ben yalnızlığı gelip geçer gördüm.” Dizelerinde yaşama olan tutkusunu; insanın, insanın kurdu olduğunu ima eder gibi bir koku hissetim bu dizelerde.

AZİZ NESİN; “SUSARAK” dizelerinden sesleniyor insana.

“Güneş altında söylenmedik söz yokmuş

Bu yüzden geceleri söylüyorum sevdiğimi

Ne gece ne gündüz yokmuş söylenmemiş söz

Bende söylenmişleri söylüyorum yeni biçimde

Hiçbir biçim kalmamış dünyada denenmedik

Bende susuyorum sevgimi saklayıp içimde

Duyuyorsun değil mi suskunluğum nasıl haykırıyor

Susarak sevgisini ilan eden çok var sevgilim

Ama bir başka seven yok benim sustuğum biçemde” 1984

Ne çıkarsa bahtıma diyerek gıdıkladım tuşları. Düşündüğümden , yaşadığımdan ve yazdığımdan tat alarak. Dudaklarımda; 1520_1566 Kanuni’den inciler taktım gerdanıma;” Halk içinde muteber; Olmaya devlet, bir nefes sıhhat gibi.” Felsefesi. Beğenenler vardır, beğenmeyenler, orasını bilemem.

Anladığım ve kafamı yorduğum; “BİR NEFES SIHHAT”, bir ömre bedel. Bir nefes sıhhat için; ne yemediğimiz halt, ne gitmediğimiz doktor kalıyor. Laf başı geldi mi; benden sonra “TUFAN”. Çok doğru. Çok haklısınız. Yaşamı odak kabul ederseniz, bu odağa yönelen 360 tane doğru var. Yaşamımız; GERÇEKLER üzerinde YÜKSELİR VE YÜCELİR. Bilmem anlata bildim mi?

Bu durumu DR. Suna Tanaltay; “ÖZLEM” Şiiri dizelerine bakınız nasıl taşıyor.

“ Rüzgar denizi özler / Deniz güneşi / Yanıyorum özleminden /

Tohum toprağı özler / Yaprak ağacı/

Bırak olanı olacağı/ Gel sevdiğim /Baştan ayağa güneş olup bekleyeceğim…”

GÖLGE VE İNSAN

2009-10-07T22:41:00.001+03:00

Sabah ve akşam güneşinde, hiç yürüdünüz mü? Öğlenin yanarında, güneş tepenizde ovanın ortasında tek başınıza, elinizde kürek, ayağınızda çizme, vıcık vıcık çamurun içinde tarlanızı sulamaya, bol ürün elde etmenin çabası içindesiniz.

Dört mevsim Anadolu. İnsanı dört mevsim. Ürünü dört mevsim. Sekiz köşe dört bucak. Şimdi iyi dinleyiniz.

Çok partili yaşama geçtiğimizden günümüze, ülkemiz insanı acısız yaşadı mı? Huzur buldu mu? Siyaset hamasileşti. Her şey al takke, ver külah. Görüntü böyle olunca; İnsanımızın aklı karışıyor. Kim ne söylüyor? Ne yapıyor? Takip etmekte zorlanıyor.

Topluma bilgi akışı sağlayan kanallar tıkanınca, tekelleşince, umumi efkar dediğimiz KAMUOYU oluşamıyor. Kamuoyunun özgürce oluşmasının kökeninde, hür basının, yayım organlarının hür olarak örgütlenmesi ve Devletimizin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğü temelinde buluşmalarıyla özgün bir kamuoyu oluşur.

Açıkça görülüyor ki; Günümüz insanları, teknolojik gelişmelerin sonucunda her şeyi görüp anlayabilecek durumda. Evinde otururken dünyanın dört bir yanında olup bitenden haberdar olabiliyor. Dünya öyle bir hale getirildi ki habere ulaşma konusunda sıkıntılar yok.

Sıkıntı nerededir? Aynı haberin, farklı yayın organlarında farklı kullanılmasıdır. Bunun adına yabancı dilde; DAİSE İNFOMATİON,Türçemizde ki adı BİLGİ KİRLENMESİ.

Kirli bilgilerle donanan beyinler, kirli düşünceler üretirler. Kirli düşüncelerin tasarımları, uygulamalarının temiz olmasını bekleme, aymazlık olur. Bu anlamada; toplumun asıl sorunları bırakılıp, yan sorunlarına dikkat çekilerek; “ tavşana kaç, tazıya tut, benim vatandaşım işini bilir, verdimse ben verdim, babalar gibi satarım, ben bu ülkeyi pazarlamaya geldim, halimizde ne varki? Büyümeye devam ediyoruz, dünyada itibarımız artıyor…” nidalarıyla ortalık toz duman.

Sağ olsunlar; “o dağdakiler üç beş çapulcu “demişlerdi. O çapulçular, Avrupa’nın göbeğinde haraç toplayıp, her türlü uyuşturucu ticaretinin ağa babalarıydı. Ezilmişlik,yoksulluk teraneleriyle kendilerine acındırma, mağdur siyasetiyle kendilerine yandaş toplamayı başardılar. Bizde kandık. Vah vah.

Şimdi; kime inanıp kime güvenelim? Siyasilere mi? Düşünce tüccarlarına mı? Gazete patronlarına mı? Renkli ekrana mı? Kendi aklımıza ve bilimsel yaklaşımlara dayanmak gerekmez mi?

“…Ankara’ya giden millet vekilleri, liderin iki dudağının arasına sıkış tığı için başarılı olma”ları mümkün değildir, dediğinde tukaka olursun.

Tam bu sırada bir türkü dizeleri aklımı çeldi;

“Sağdan sola, soldan sağa, alda bayrağı düşman üstüne…” Sonrası;” Biz, demokratız, biz sosyalız, toplumu biz kucaklarız,mukaddesatımız belli, milliyetimiz belli, var mı şüpheniz diyenlere, ne denir?

Haydi canım sende!... Git işine bak.

“BİR ÜLKEDE; KÜÇÜK İNSANLARIN GÖLGELERİ BÜYÜYORSA, O ÜLKEDE GÜNEŞ BATIYOR DEMEKTİR.” Çin Atasözü

GAİPTEN SESLER

2009-10-07T22:40:00.001+03:00

“Dur yolcu! bilmeden gelip bastığın
Bu toprak, bir devrin battığı yerdir.
Eğil de kulak ver, bu sessiz yığın
Bir vatan kalbinin attığı yerdir.

Bu ıssız, gölgesiz yolun sonunda
Gördüğün bu tümsek, Anadolu'nda
İstiklal uğrunda, namus yolunda
Can veren Mehmet'in yattığı yerdir.

Bu tümsek, koparken büyük zelzele,
Son vatan parçası geçerken ele,
Mehmed'in düşmanı boğduğu sele
Mübarek kanının akıttığı yerdir.

Düşün ki, haşr olan kan, kemik eti
Yaptığı bu tümsek, amansız çetin
Bir harbin sonunda bütün milletin
Hürriyet zevkini tattığı yerdir. “

Sayın Necmettin Halil Onan bu şiiri yazarken; Gelibolu sırtlarından seslenir. Çanakkale Boğazına yanaşan ve bu toprakları ziyaret edenlere.

Ne olmuşta ; yazarımız bu duygularını dile getirmiş. Hiç mi işi yoktu. İnsanları düşünceye dav et edip, yolcunun yolundan alıkonması ayıp değil mi?

İçinde debreşen kutsal duygular, O’nun uykularını kaçırır ki bu dizelere sarılır. Bu şiiri kaynak kabul eyleyip, kaynağın berrak sularından nasibimizi alalım.

Eski dilde serbestlik; insanın doğumundan ölüme, duygu, düşünce, akıl evreninde doğal, yasal sınırsızlık, kişilerin birbirlerine bağımlı olmamaları olarak anlamlandırabiliriz. Kimi filozoflar; birkaç yüzyılık kavram olarak tanıtmaktadırlar. İnsanın aklının estiğini yapabilmesi. Zorlamalar olmadan yaşama, aynı anda her yöne egemen olma, projeksiyon, bakış, görüş, düşünüş, yaratış, söyleyiş….

1789 Fransız Devriminin gerekçeler; özgürlük,eşitlik ve adalettir.

Özgürlük, eşitlik, adalet istekleriyle ; insanlarda görüş davranış değişmeleri görülür .Bu kavravramlar araç olarak kullanılarak, kurulu düzenler, krallıklar, imparotorluklar, büyük devletler parçalanarak ulus, millet esaslı yönetimler, birlikler, devletcikler kuruldu.

Filozofik tanımlar ; bilimsel yaklaşım olarak gerçekleri yansıtırlar. Bilimsel olanla, geleneksel olan aynı olacak diye bir kural yoktur .

Özgürlük, anlam gereksinim olarak ; insani,ahlaki, hukuki bir haktır . Her hakkın doğuşu ve batışı vardır . Özgürlük, yalnız başına hiç birşey ifade etmez , içi boş olur, özgürlük ; ekonomi, kültürel, hukuksal, sanatsal ve ahlaki toplumsal değerlerle içi doldurulmadıkça kendi kendini yok eder .

Yönümüzü, yüzümüzü çevirdiğimiz ‘Çağdaş Uygarlık’ cephesinde hayal ettiğimiz özgürlükler zincirinin ‘Anayasamızda yasalarımızda yer alması büyük bir anlam taşır . “Demokratik, laik , insan haklarına dayalı, sosyal bir hukuk devleti” olan ‘ Türkiye Cumhuriyetimizin ‘ Tüm kurum ve kurallarıyla birlikte yaşatılması,esastır. Özgürlüklerde sorumluluk, eşitlikde denklik, Adalette Evrensellik; Barışın, huzurun, aydınlık geleceğin güvencesidir.

DOĞRU OKUMAK,

2009-10-07T22:38:00.001+03:00

Okuma-yazma bilmek bilgisizliğimiz giderme araçlarından biridir. Geçmiş zaman dilimlerine, geri dönüp baktığımızda; nice ümmi, okuma yazma bilmeyen, ama yaşadığı zamanı doğru anlayıp, dosdoğru aktarmayı başarmış, ulu insanlar görürüz.

Yazının insanlık tarihimize kattığı değeri burada anlatmak bana düşmez. Karain mağaralarından, Anadolu uygarlıkları(HİTİT(Etiler), GORDİON, İON, EFES…)ında bu güne ulaşan kalıntılarına, Orta asyada ki Orhon yazıtlarını, Antalya yöresinde iki nehir arasındaki kurulan şehir devleti XSANTOUS kitabesini, Mezopotamya havzasında yükselan SÜMER, BABİL Uygarlıklarını BİZANS, OSMANLI DEVLETİ’nin yaşadıklarını, yurt ve dünya olaylarını okumak ayrı, anlamlandırmak ayrı. Okuduğunu doğru okuyup, dosdoğru aktarmak, yeni nesillere yeni ufuklara açmaktır.

Uygarlıklar tünelinde ki onlarca uygarlık; insanlığın eseridir. Dünya eski karalar ve yeni karalar topluluğundaki uygarlıklar, başka gezegenlerden Dünya’ya inmemişlerdir.

İnsanımızın yaratıcı ve üretici zekası ürünüdürler. Eski ve yeni uygarlıklar, bir birinden esinlenerek kendi yaşam ve doğal koşullarının, bilim ve teknolojilerinin oranında ilerlemelerini sağlamışlardır. Bu yaşam tünelinde kendilerini yenileyemeyen, insan ve uygarlıklar yıkılıp yok olmuşlardır.

Zamanı doğru okumak, bir slogan değil, bir yaşam biçimidir. Gezi, inceleme, gözlem, ilgi, bilgi, ve ayrı bir insanlık becerisi gerektirir. Bunun için alim, bilim adamı ulema, veli olmak gerekmez. Duyu organlarını dosdoğru kullanan engelsiz düşünenlerden olmak yeterlidir.

Bu günün gücünü, anlam ve önemimi, dünkü yaşantılarımız oluşturur. Ancak İnsanımızın bir eksik tarafını not etmeden geçmemek gerekir. “Hafızai beşer nısyan ile malüldür.(İnsan hafızası unutma ile sakattır).”

Geçtiğimiz yüz yıl sonunu yaşayan dedelerimiz, bu yüzyılı yaşayan babalarımızın yaşadılarını hemen unutup, hayallere dalıveriyoruz. Avrupa’nın çok yıldızlı mavi bayraklarının, maviliği bizi kendi engin okyanuslarında boğmasın.

1918 de Osmanlı Devletine dayattıkları SEVR haritası halen baş taçları. İzohips, izohips ilerleme manevralarını görmemek ve anlamamak aymazlıktır.

86 yıl öceki yurttan kovulmanın, 86 yıllık kuyruk acısını bir şekilde çıkarma hesabı yapanların son 30 yıldır başımıza açtıkları sorunların kökeninde yatan gerçekler nelerdir? Bunu unutmayalım.